Wiara daje rozumowi światło

Data publikacji: 2013-06-14 09:00

Data aktualizacji: 2013-06-14 09:53:00

Wiara wprowadza  człowieka w świat nadprzyrodzony, świat Boży, jakby do wspaniałego ogrodu, w  którym rośnie wiele drzew wydających przedziwne owoce. Przypatrzmy się tym  owocom. Wiara daje  rozumowi światło. Ciężka jest dola podróżnego, gdy go wśród gęstego lasu noc  zastanie. Zewsząd otaczają go grube ciemności, tylko na niebie gwiazdy słabo  migoczą. Wkoło niego to czarna przepaść zionie, to się rozlega ryk dzikich  zwierząt, a on strwożony nie wie, dokąd się zwrócić. Wtem przez gęstwinę przedziera się światło, to przewodnik zbliża się z latarnią, podaje rękę zabłąkanemu, wyprowadza z lasu i otwiera przed nim podwoje wspaniałego gmachu,  gdzie gęsto światło płonie, gdzie fontanny biją, gdzie suty stół zastawiony.  Takim zbłąkanym był człowiek przed Chrystusem, ale Syn Boży sam się doń zbliżył z latarnią swojej nauki, wywiódł go z lasu, gdzie mu groziły przepaści błędów i  kły występków, a wprowadził do domu swego, do Kościoła, gdzie światło prawdy  płonie, gdzie fontanny łaski Bożej biją gdzie stół chlebem niebieskim  zastawiony. Błogo temu, co siedzi przy tym stole, co czerpie z tych fontann, co  się wpatruje w to światło, bo w tym świetle widzi Boga, acz przez zasłonę, widzi  dzieła i wyroki Boże, widzi zadanie własne i przyszłe swe losy.
Tego światła nic nie zastąpi! Nie zastąpi  nauka najgłębsza, bo nauka ogranicza się tylko do rzeczy widzialnych i  przemijających, a wiara przed okiem ducha roztacza rzeczy niewidzialne i  wiekuiste; nie zastąpi największa bystrość rozumu, bo wiara to wynosi rozum niby  na wysoką górę i pokazuje mu jakby rozległe i wspaniałe okolice, tj. tajemnice  Boże, których by z nizin swoich nie mógł odkryć. Bez tej wiary ciemno w duszy i  smutno w duszy, z tą wiarą zaś jasno w duszy i wesoło w duszy, bo wiara  wprowadza tam mądrość nadprzyrodzoną i radość świętą. „O mój Boże – woła św. Franciszek Salezy – co to za  radość dla ducha naszego, gdy wyniesiony ponad światło przyrodzone, zaczyna  poznawać święte prawdy wiary. Zaiste, dusza topnieje i rozpływa się, słysząc  słowa niebieskiego Oblubieńca, słodsze i milsze nad miód wszelakich umiejętności  ludzkich". Józef  Sebastian Pelczar, Mowy i kazania, Kraków 1998, s.  275-276.

Read more: http://www.pch24.pl/wiara-daje-rozumowi-swiatlo,15592,i.html#ixzz2WqzoI1JP