
Uczyńcie ją znaną całemu światu! Poznaj przesłanie ikony
Dzień 1.
Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy znajduje się w kościele
redemptorystów w Rzymie. Jej historia sięga XII wieku. Nic nie wiadomo o
jej autorze, gdyż ikon zwykle nie oznacza się autografem czy adnotacją o
miejscu czy dacie powstania, w myśl słów Ewangelii: „Trzeba, aby On
wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3, 30). Wiadomo, że ikony typu Matki
Bożej Bolesnej były popularne w okresie średniowiecza na obszarach
między Rusią a Grecją. Nie jest wykluczone, że autor obrazu był mnichem z
świętej góry Atos.
Tradycja pisania ikony niewiele zmieniała się w ciągu wieków.
Tworzenie nowego obrazu jest czynnością po trosze artystyczną, duchową i
rzemieślniczą. Ikonografowie korzystają z podręczników o sposobie
przedstawiania świętych postaci, zawierających rysunki, informacje
historyczne o świętych i opis gestów, które należy zastosować. Jednym z
takich podręczników jest siedemnastowieczne dzieło Dionizego z Atosu,
spisane na prośbę mnichów ze świętej góry.
Autor ikony przygotowuje się do pracy duchowo, tak, aby malować ikonę
przede wszystkim w sobie samym. Malowanie to nie tylko ruchy pędzla,
ale także kontemplacja, asceza i milczenie. Ma to prowadzić do duchowego
umocnienia, jest to także rodzaj misji apostolskiej, mającej na celu
zapisanie i zaprezentowanie rzeczywistości duchowej.Ikona, o której
mówimy, namalowana jest na desce o wymiarach 41,5 × 54 cm. Obraz
przedstawia cztery postaci: Dzieciątko Jezus, Dziewicę Maryję oraz
archaniołów Michała i Gabriela. Niesione przez Archaniołów narzędzia
przypominają, że Dzieciątko Jezus czeka kiedyś straszna śmierć krzyżowa.
Aniołowie – jak zdradzają podpisy cyrylicą oraz kolor szat – to św.
Michał (w czerwonej szacie, inicjały OAM) i św. Gabriel (w szacie
zielonej, OAΓ). Zielona barwa w sztuce ikonografii symbolizuje wegetację
roślinną, żyzność, młodość; tym kolorem oznaczana są szaty męczenników,
których krew żywi Kościół. Czerwień jest kolorem krwi, oznacza życie,
siły witalne i piękno. Skrzydła aniołów symbolizują oderwanie od
wszystkiego, co ziemskie. Są też nawiązaniem do roli aniołów jako
posłańców Boga.
Archanioł Gabriel niesie krzyż i cztery gwoździe, narzędzia Męki
Pańskiej (por. J 19, 17-20), św. Michał trzyma naczynie z żółcią, którą
żołnierze napoją Jezusa przybitego do krzyża. Niesie także gąbkę z
trzciną i włócznię, która przeszyje bok Jezusa po śmierci krzyżowej
(por. J 19, 28-37).
Fragment artykułu z „Królowej Różańca Świętego” – http://www.rozaniec.info.
Uczyńcie ją znaną całemu światu! Poznaj przesłanie ikony
Dzień 1.
Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy znajduje się w kościele redemptorystów w Rzymie. Jej historia sięga XII wieku. Nic nie wiadomo o jej autorze, gdyż ikon zwykle nie oznacza się autografem czy adnotacją o miejscu czy dacie powstania, w myśl słów Ewangelii: „Trzeba, aby On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3, 30). Wiadomo, że ikony typu Matki Bożej Bolesnej były popularne w okresie średniowiecza na obszarach między Rusią a Grecją. Nie jest wykluczone, że autor obrazu był mnichem z świętej góry Atos.
Tradycja pisania ikony niewiele zmieniała się w ciągu wieków. Tworzenie nowego obrazu jest czynnością po trosze artystyczną, duchową i rzemieślniczą. Ikonografowie korzystają z podręczników o sposobie przedstawiania świętych postaci, zawierających rysunki, informacje historyczne o świętych i opis gestów, które należy zastosować. Jednym z takich podręczników jest siedemnastowieczne dzieło Dionizego z Atosu, spisane na prośbę mnichów ze świętej góry.
Autor ikony przygotowuje się do pracy duchowo, tak, aby malować ikonę przede wszystkim w sobie samym. Malowanie to nie tylko ruchy pędzla, ale także kontemplacja, asceza i milczenie. Ma to prowadzić do duchowego umocnienia, jest to także rodzaj misji apostolskiej, mającej na celu zapisanie i zaprezentowanie rzeczywistości duchowej.Ikona, o której mówimy, namalowana jest na desce o wymiarach 41,5 × 54 cm. Obraz przedstawia cztery postaci: Dzieciątko Jezus, Dziewicę Maryję oraz archaniołów Michała i Gabriela. Niesione przez Archaniołów narzędzia przypominają, że Dzieciątko Jezus czeka kiedyś straszna śmierć krzyżowa.
Aniołowie – jak zdradzają podpisy cyrylicą oraz kolor szat – to św. Michał (w czerwonej szacie, inicjały OAM) i św. Gabriel (w szacie zielonej, OAΓ). Zielona barwa w sztuce ikonografii symbolizuje wegetację roślinną, żyzność, młodość; tym kolorem oznaczana są szaty męczenników, których krew żywi Kościół. Czerwień jest kolorem krwi, oznacza życie, siły witalne i piękno. Skrzydła aniołów symbolizują oderwanie od wszystkiego, co ziemskie. Są też nawiązaniem do roli aniołów jako posłańców Boga.
Archanioł Gabriel niesie krzyż i cztery gwoździe, narzędzia Męki Pańskiej (por. J 19, 17-20), św. Michał trzyma naczynie z żółcią, którą żołnierze napoją Jezusa przybitego do krzyża. Niesie także gąbkę z trzciną i włócznię, która przeszyje bok Jezusa po śmierci krzyżowej (por. J 19, 28-37).
Fragment artykułu z „Królowej Różańca Świętego” – http://www.rozaniec.info.