Akt Zawierzenia Nowego Roku 2026 Matce Bożej.

 

Akt Zawierzenia Nowego Roku 2026 Matce Bożej.....

 

Maryjo, Matko Ciszy i Zaufania,
staję przed Tobą na granicy czasu.
Za mną rok przeżyty — z jego światłem i cieniem.
Przede mną rok nowy, nazwany 2026 —
nieznany, jeszcze nienazwany,
jak droga ukryta we mgle.

Nie pytam dziś, co przyniesie.
Nie proszę, aby był łatwy.
Proszę tylko, aby był przeżyty z Tobą
i w woli Boga.

Oddaję Ci, Maryjo, cały Rok 2026 —
nie tylko jego święta i radości,
ale również dni zwyczajne,
monotonne, ciche, trudne.
Oddaję Ci poranki,
w których będę wstawać bez sił,
i wieczory,
w których będę szukać sensu.

Zawierzam Ci mój czas,
bo on nie należy do mnie.
Każda godzina, każdy oddech,
każde spotkanie i każde pożegnanie
niech zostaną złożone w Twoich dłoniach,
abyś uczyła mnie przeżywać je świadomie,
z wdzięcznością i pokojem.

Maryjo,
oddaję Ci moje plany na Rok 2026,
ale jeszcze bardziej oddaję Ci
moją gotowość na ich utratę.
Oddaję Ci moje pragnienia,
ale i moją zgodę na to,
że Bóg poprowadzi mnie inaczej,
niż bym chciał.

Zawierzam Ci mój lęk przed przyszłością,
niepewność jutra,
obawy o zdrowie, pracę, relacje, świat.
Ucz mnie wiary,
która nie polega na kontroli,
lecz na trwaniu przy Bogu,
krok po kroku.

Oddaję Ci moje serce w Roku 2026 —
z jego ranami,
z jego zmęczeniem,
z jego nadzieją, która czasem słabnie.
Ucz mnie miłości,
która nie jest emocją,
lecz decyzją codziennej wierności.

Maryjo,
jeśli w tym roku przyjdzie samotność,
bądź blisko.
Jeśli przyjdzie choroba,
bądź umocnieniem.
Jeśli przyjdzie krzyż,
ucz mnie go nie odrzucać,
lecz przeżywać z Chrystusem.

Oddaję Ci moje relacje —
te, które mnie budują,
i te, które mnie ranią.
Oddaję Ci słowa,
które będę wypowiadać,
i milczenie,
które będę musiał przyjąć.
Ucz mnie prawdy wypowiadanej w miłości.

Zawierzam Ci Kościół w Roku 2026 —
jego drogę,
jego zmagania,
jego świadectwo w świecie.
Niech będzie wierny Ewangelii,
nawet wtedy,
gdy będzie to kosztować.

Maryjo,
oddaję Ci także godzinę mojej śmierci,
jeśli miałaby nadejść w tym roku,
nie z lękiem,
lecz z ufnością,
że Ty będziesz blisko,
tak jak byłaś blisko Jezusa pod krzyżem.

Przyjmij, Matko,
ten akt zawierzenia —
nie jako piękne słowa,
lecz jako decyzję serca.
Niech w Roku 2026
wszystko, co się wydarzy,
prowadzi mnie bliżej Boga.

Prowadź mnie przez ten rok
drogą światła i prawdy,
aż do dnia,
w którym czas ustąpi wieczności,
a wiara stanie się widzeniem.

Maryjo,
w Twoje ręce
oddaję Rok 2026.

Amen.

 

Nabożeństwo pierwszych sobót. Jak je odprawiać?

Skąd wzięło się nabożeństwo pierwszych sobót? Dlaczego jest ich pięć? Jak odprawiać to nabożeństwo?

Nabożeństwo pierwszych sobót to wynagrodzenie składane Niepokalanemu Sercu Maryi. Zostało podyktowane przez Matkę Bożą podczas objawień fatimskich. „Przybędę, by prosić o poświęcenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty. Jeżeli moje życzenia zostaną spełnione, Rosja nawróci się i zapanuje pokój. Jeśli nie, bezbożna propaganda rozszerzy swe błędne nauki po świecie, wywołując wojny i prześladowanie Kościoła. Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie wiele cierpiał. Różne narody zginą, na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje” – przekazała Matka Boża w Fatimie.

Dlaczego pięć sobót?

Pięć sobót nawiązuje do pięciu rodzajów obelg i bluźnierstw wypowiadanych przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi: bluźnierstwa przeciwko Niepokalanemu Poczęciu, Jej Dziewictwu, Bożemu Macierzyństwu, kiedy jednocześnie uznaje się Ją wyłącznie jako Matkę człowieka, bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie zaszczepić w sercach dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść do tej Niepokalanej Matki, bluźnierstwa tych, którzy urągają Jej bezpośrednio w Jej świętych wizerunkach.

Jak odprawiać nabożeństwo pierwszych sobót?

Nabożeństwo należy odprawiać przez 5 kolejnych pierwszych sobót miesiąca. Nabożeństwu towarzyszą 4 warunki.

Warunek 1: Spowiedź święta w pierwszą sobotę miesiąca.

Spowiedź można odbyć na przykład w ramach pierwszego piątku miesiąca, pamiętając jednak o intencji wynagradzającej Niepokalanemu Sercu Maryi. Do spowiedzi – co istotne – należy przystąpić z intencją zadośćuczynienia za zniewagi wobec Niepokalanego Serca Maryi. Intencję można wzbudzić podczas przygotowania się do spowiedzi lub w trakcie otrzymywania rozgrzeszenia.

Przed spowiedzią można odmówić taką lub podobną modlitwę: 

Boże, pragnę teraz przystąpić do świętego sakramentu pojednania, aby otrzymać przebaczenie za popełnione grzechy, szczególnie za te, którymi świadomie lub nieświadomie zadałem ból Niepokalanemu Sercu Maryi. Niech ta spowiedź wyjedna Twoje miłosierdzie dla mnie oraz dla biednych grzeszników, by Niepokalane Serce Maryi zatriumfowało wśród nas. Można także podczas otrzymywania rozgrzeszenia odmówić akt żalu: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu, szczególnie za moje grzechy przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.

Warunek 2: Komunia św. w pierwszą sobotę miesiąca.

Po przyjęciu Komunii św. należy wzbudzić intencję wynagradzającą. Można odmówić taką lub inną modlitwę: 

Najchwalebniejsza Dziewico, Matko Boga i Matko moja! Jednocząc się z Twoim Synem pragnę wynagradzać Ci za grzechy tak wielu ludzi przeciw Twojemu Niepokalanemu Sercu. Mimo własnej nędzy i nieudolności chcę uczynić wszystko, by zadośćuczynić za te obelgi i bluźnierstwa. Pragnę Najświętsza Matko, Ciebie czcić i całym sercem kochać. Tego bowiem ode mnie Bóg oczekuje. I właśnie dlatego, że Cię kocham, uczynię wszystko, co tylko w mojej mocy, abyś przez wszystkich była czczona i kochana. Ty zaś, najmilsza Matko, Ucieczko grzesznych, racz przyjąć ten akt wynagrodzenia, który Ci składam. Przyjmij Go również jako akt zadośćuczynienia za tych, którzy nie wiedzą, co mówią, w bezbożny sposób złorzeczą Tobie. Wyproś im u Boga nawrócenie, aby przez udzieloną im łaskę jeszcze bardziej uwydatniła się Twoja macierzyńska dobroć, potęga i miłosierdzie. Niech i oni przyłączą się do tego hołdu i rozsławiają Twoją świętość i dobroć, głosząc, że jesteś błogosławioną między niewiastami, Matką Boga, której Niepokalane Serce nie ustaje w czułej miłości do każdego człowieka. Amen.

Warunek 3: Różaniec (jedna część) w pierwszą sobotę miesiąca.

Rozpoczynając różaniec należy wzbudzić intencję wynagradzającą, powiedzieć Matce Najświętszej, że będziemy się modlić, by ratować grzeszników i okazać Jej dowód miłości. Jeśli modlimy się prywatnie, spróbujmy zrobić to własnymi słowami. Jeżeli odmawiamy różaniec we wspólnocie, można odmówić następującą modlitwę: 

Królowo Różańca Świętego. Oto klękamy do modlitwy, by w pierwszą sobotę odmówić różaniec, o który prosiłaś. Chcemy przez niego zadośćuczynić za grzechy swoje, naszych bliskich, naszej Ojczyzny i całego świata. Pragniemy modlić się szczególnie za tych, którzy najdalej odeszli od Boga i najbardziej potrzebują Jego miłosierdzia. Wspomóż nas, abyśmy pamiętali o tej intencji wyznaczonej przez Ciebie. Pomóż nam wynagradzać naszym różańcem cierpienia Twego Niepokalanego Serca i Najświętszego Serca Jezusowego.

Po każdej tajemnicy różańca należy odmówić Modlitwę: 

O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

Warunek 4: Piętnastominutowe rozmyślanie nad tajemnicami różańcowymi w pierwszą sobotę miesiąca.

Podejmujemy piętnaście minut rozmyślania o ściśle określonej przez niebo tematyce: mamy pochylić się nad jedną (lub kilkoma) z tajemnic różańca. Możemy rozmyślać nad dowolną tajemnicą, również nowymi tajemnicami: tajemnicami światła. Wzbudźmy intencję wynagradzającą za grzeszników, którzy nie chcą słuchać Matki Najświętszej ani być Jej dziećmi, którzy okazują Maryi obojętność, a nawet Ją nienawidzą i wiele czynią, by pomniejszyć Jej chwałę. Możemy w tym celu odmówić następującą modlitwę: 

Matko Najświętsza, Niepokalana Maryjo! Z radością przyjmuję Twe zaproszenie do udziału w Twoim rozmyślaniu. W pierwsze soboty otwierasz Swe Niepokalane Serce dla każdego, kto pragnie wlać we własne serce te najważniejsze znaki, jakie Bóg ukazał nam we Fatimie. Proszę, otwórz przede mną Swoje Serce. Ośmielam się prosić o to z całą pokorą, ale i z dziecięcą śmiałością, ponieważ chcę Cię naśladować, ponieważ chcę żyć miłością do Twego Syna, ponieważ pragnę zawsze trwać w stanie łaski i miłować Twój święty Różaniec, wreszcie – ponieważ pragnę wszystkiego, co tylko mogę ofiarowywać w duchu zadośćuczynienia za grzeszników. Daj mi uczestniczyć w Twym rozmyślaniu, a ja obiecuję wprowadzać w życie Słowo, które wlejesz do mego małego serca, by stawało się coraz milsze Tobie, bliższe Tobie, podobniejsze do Twego Niepokalanego Serca. A jeśli chcesz, zawsze możesz zabrać me serce, a dać mi Swoje – jak uczyniłaś to z tyloma swoimi dziećmi. Będę wtedy duszą najszczęśliwszą na świecie!

Piętnastominutowe rozmyślanie (przykładowe tematy rozmyślania nad pierwszą tajemnicą radosną)

• Najpierw odmawia się modlitwę wstępną: Zjednoczony ze wszystkimi aniołami i świętymi w niebie, zapraszam Ciebie, Maryjo, do rozważania ze mną tajemnic świętego różańca, co czynić chcę na cześć i chwałę Boga oraz dla zbawienia dusz.
• Należy przypomnieć sobie relację ewangeliczną (Łk 1,26 – 38). Odczytaj tekst powoli, w duchu głębokiej modlitwy.
• Z pokorą pochyl się nad misterium swojego zbawienia objawionym w tej tajemnicy różańcowej. Rozmyślanie można poprowadzić według następujących punktów:

1. rozważ anielskie przesłanie skierowane do Maryi,
2. rozważ odpowiedź Najświętszej Maryi Panny,
3. rozważ wcielenie Syna Bożego.

• Z kolei zjednocz się z Maryją w ufnej modlitwie. Odmów w skupieniu Litanię Loretańską. Na zakończenie dodaj: 

Niebieski Ojcze, zgodnie z Twoją wolą wyrażoną w przesłaniu anioła, Twój Syn Jednorodzony stał się człowiekiem w łonie Najświętszej Dziewicy Maryi. Wysłuchaj moich próśb i dozwól mi znaleźć u Ciebie wsparcie za Jej orędownictwem, ponieważ z wiarą uznaję Ją za prawdziwą Matkę Boga. Amen.

• Na zakończenie wzbudź w sobie postanowienia duchowe.

Będę gorącym sercem miłował Matkę Najświętszą i każdego dnia oddawał Jej cześć. Będę uczył się od Maryi posłusznego wypełniania woli Bożej, jaką Pan mi ukazuje co dnia. Obudzę w sobie nabożeństwo do mojego Anioła Stróża.

źródło: https://stacja7.pl/wiara/nabozenstwo-pierwszych-sobot-jak-je-odprawiac/

3 stycznia: święto Najświętszego Imienia Jezus

 

3 stycznia: święto Najświętszego Imienia Jezus

Opublikowano na 2 stycznia 2026 by wobroniewiary

Imię, na które zegnie się wszelkie kolano!

Istnieje wiele imion, którymi określano Syna Bożego. Już prorok Izajasz wymienia ich cały szereg: Emmanuel (Iz 7, 14), Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju (Iz 9, 6). Prorocy: Daniel i Ezechiel nazywają Mesjasza „Synem człowieczym” (Dn 7, 13), a Zachariasz powie o Nim: „a imię Jego Odrośl” (Za 6, 12). W Nowym Testamencie św. Jan Apostoł nazwie Syna Bożego „Słowem” (J 1, 1). Sam Jezus Chrystus da sobie nazwy: Syn człowieczy (Mt 24, 27. 30. 37. 39. 44), Światłość świata (J 8, 12), Droga, Prawda i Życie, Dobry Pasterz (J 10, 11; 14, 6) itp. Wszakże imieniem własnym Wcielonego Słowa jest Imię Jezus. Ono bowiem zostało nadane Mu przez samego niebieskiego Ojca jako imię własne:

W szóstym miesiącu (od zwiastowania Zachariaszowi narodzenia św. Jana Chrzciciela) posłał Bóg anioła Gabriela do miasta zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef (…). Anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna i nadasz Mu imię Jezus” (Łk 1, 26-31).

Pod tym też imieniem Słowo Wcielone odbiera największą cześć.
Etymologicznie hebrajskie imię Jezus znaczy tyle, co Zbawca

Sam Jezus powiedział o swoim Imieniu:

„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w Imię Moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna” (J 16, 23-24).

„Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego pili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie” (Mk 16, 17-18).

Św. Paweł Imieniu Jezusa oddaje najwyższe pochwały:

Uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezus zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych (Flp 1, 8-10).

Wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko (czyńcie) w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego (Kol 3, 17).

Jako cel swojej całej niezmordowanej działalności apostolskiej św. Paweł wskazuje: Aby w was zostało uwielbione imię Pana naszego Jezusa Chrystusa (Dz 16, 18).

Także św. Paweł w imię Jezusa czynił cuda. Do szatana, który opętał pewną dziewczynę, woła:  Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł! (Dz 3, 6-7).

„Mocą Imienia Jezus” – niezwykła rozmowa z egzorcystą
ks. infułatem Janem Pęziołem, wydana w postaci książki

Egzorcysta przedstawia sposoby działania demona i jego taktykę. Przestrzega przed pewnymi praktykami, zachowaniami i przedmiotami, które mogą narażać ludzi na działanie szatana. Wydawnictwo „Gaudium” przygotowało ciekawą publikację.

„Mocą Imienia Jezus” to obszerna rozmowa w postaci książki z wieloletnim i doświadczonym egzorcystą archidiecezji lubelskiej, byłym kustoszem sanktuarium maryjnego w Wąwolnicy.

Posługa ks. Jana Pęzioła jako egzorcysty zajmuje miejsce centralne w publikacji. Egzorcysta przedstawia sposoby działania demona i jego taktykę. Duszpasterz przestrzega również przed pewnymi praktykami, zachowaniami i przedmiotami, które mogą narażać ludzi na działanie szatana. Czytelnik dowie się również, co jest bronią przeciwko zasadzkom szatańskim. Egzorcysta dzieli się prawdziwymi doświadczeniami, mówi o osobach nękanych przez złego ducha, o ich cierpieniu i uwalnianiu z mocy zła.

Ks. Jan Pęzioł dzieli się w książce doświadczeniami posługi egzorcysty. Tematem wywiadu nie jest tylko działanie demona i problematyka związana z obrzędem egzorcyzmu. Ksiądz Pęzioł opowiada również o sobie, swojej rodzinie, dzieciństwie, powołaniu i formacji w seminarium. Wspomina wyjątkowe dla niego osoby, dzieli się również bogatym doświadczeniem duszpasterskim.

Czytelnik poprzez lekturę tej książki może poznać pracę znanego i cenionego duszpasterza oraz egzorcysty. Znajdzie w publikacji liczne fotografie, które pokazują świat ks. Jana. Wielokrotnie, a w zasadzie przy każdej rozmowie, również w książce – ks. infułat podkreśla, że najwięcej zawdzięcza Matce Bożej. Nie brakuje zatem opowieści o cudach jakie się dokonały w Wąwolnicy za Jej wstawiennictwem. Na 176 stronach czytelnik znajdzie wiele niezwykłych treści. Publikacja jest dostępna w księgarni wydawnictwa „Gaudium”. Można ją kupować również za pomocą strony internetowej.

Czytaj całość: kliknij

 

Najświętsze Imię Jezus. Wybrane przez Boga Ojca

(Chrystus Pantokrator – mozaika z XII wieku w apsydzie katedry w Cefalù. By Photo by Andreas Wahra, edited by Entheta [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia)

Chociaż zapowiadany w Starym Testamencie Mesjasz był przez proroków określany różnymi imionami, to Bóg Ojciec za pośrednictwem Aniołów podał ludzkości jedno konkretne imię swojego Syna. 3 stycznia Kościół rozważa tajemnice związane z Najświętszym Imieniem Jezus.

W czasach Starego Prawa mówiono i pisano o Nim jako o Emmanuelu, Przedziwnym Doradcy, Bogu Mocnym, Odwiecznym Ojcu, Księciu Pokoju, Synu Człowieczym. Autorzy ksiąg Nowego Testamentu również znają inne określenia: Słowo, Syn człowieczy, Światłość świata, Droga Prawdy i Życia, Dobry Pasterz. Mimo tego od dnia, gdy do Świętej Dziewicy przybył Archanioł Gabriel wiemy, że Syn Boży, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, ma na imię Jezus. Jego wagę dobitnie podkreśla fakt, że to samo imię Anioł Pański przekazał również świętemu Józefowi. Także ziemski opiekun Syna Bożego otrzymał polecenie, by Syna zrodzonego z jego żony nazwać Imieniem Jezus, które – jak zauważa portal brewiarz.pl – w dosłownym tłumaczeniu z hebrajskiego oznacza „Jahwe zbawia”. Z kolei Chrystus oznacza namaszczonego lub Pomazańca Pańskiego, co jest odwołaniem do starotestamentalnych proroków, królów i kapłanów Izraela, gdyż Chrystus jest zarazem Królem i Najwyższym Kapłanem, Jego osoby dotyczyły proroctwa, a i sam Zbawiciel wiele mówił o przyszłości ludzkości – a więc prorokował. Od Imienia Chrystus pochodzi nazwa Jego wyznawców – chrześcijan.

Zesłane z nieba Imię Zbawiciela czyniło cuda, gdyż to sam Pan Jezus powiedział swoim uczniom, by wszystko co czynią, czynili w Jego Imieniu. „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna” (J 16, 23-24) – czytamy w Ewangelii świętego Jana.

„Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego pili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie” (Mk 16, 17-18) – przekazuje Kościołowi Ewangelista Marek.

Moc Imienia Jezus została nie tylko zapowiedziana przez Zbawiciela. W Ewangelii odnajdujemy również przykłady Jego działania. „Nie mam srebra ani złota, ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!” (Dz 3, 6) – opisuje Pismo Święte cud dokonany Bożą Mocą przez świętego Piotra nad człowiekiem niepełnosprawnym od urodzenia. „Przez wiarę w Jego Imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, Imię to przywróciło siły” (Dz 3, 16) – odnotowują w tej sprawie Dzieje Apostolskie.

Również w imieniu Syna Bożego apostołowie wyrzucali z opętanych ludzi złe duchy. „Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł!” (Dz 3, 6-7) – czytamy w księdze Nowego Testamentu, który w wielu miejscach podkreśla godność Najświętszego Imienia. Święty Paweł pisze, byśmy wszystko czynili w imię Pana Jezusa (Kol 3, 17). Jak zauważa portal brewiarz.pl, Apostoł Pogan odwoływał się do Imienia aż 254 razy.

Kult imieniu Syna Bożego – Jezusa Chrystusa – oddawali również starożytni Ojcowie i Doktorzy Kościoła, a za ich sprawą głęboka wiara i cześć przetrwała przez wieki i dotarła do współczesności.

 

Znana i godna odmawiania jest Litania do Najświętszego Imienia Jezus:

 

Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.

Jezu, usłysz nas. Jezu, wysłuchaj nas.

 

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

 

Jezu, Synu Boga żywego, zmiłuj się nad nami.

Jezu, odblasku Ojca, zmiłuj się nad nami.

Jezu, jasności światła wiecznego, zmiłuj się nad nami.

Jezu, królu chwały, zmiłuj się nad nami.

Jezu, słońce sprawiedliwości, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Synu Maryi Panny, zmiłuj się nad nami.

Jezu najmilszy, zmiłuj się nad nami.

Jezu przedziwny, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Boże mocny, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Ojcze na wieki, zmiłuj się nad nami.

Jezu, wielkiej rady zwiastunie, zmiłuj się nad nami.

Jezu najmożniejszy, zmiłuj się nad nami.

Jezu najcierpliwszy, zmiłuj się nad nami.

Jezu najposłuszniejszy, zmiłuj się nad nami.

Jezu cichy i pokornego serca, zmiłuj się nad nami.

Jezu, miłośniku czystości, zmiłuj się nad nami.

Jezu, miłujący nas, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Boże pokoju, zmiłuj się nad nami.

Jezu, dawco żywota, zmiłuj się nad nami.

Jezu, cnót przykładzie, zmiłuj się nad nami.

Jezu, pragnący dusz naszych, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Boże nasz, zmiłuj się nad nami.

Jezu, ucieczko nasza, zmiłuj się nad nami.

Jezu, Ojcze ubogich, zmiłuj się nad nami.

Jezu, skarbie wiernych, zmiłuj się nad nami.

Jezu, dobry pasterzu, zmiłuj się nad nami.

Jezu, światłości prawdziwa, zmiłuj się nad nami.

Jezu, mądrości przedwieczna, zmiłuj się nad nami.

Jezu, dobroci nieskończona, zmiłuj się nad nami.

Jezu, drogo i życie nasze, zmiłuj się nad nami.

Jezu, wesele Aniołów, zmiłuj się nad nami.

Jezu, królu Patriarchów, zmiłuj się nad nami.

Jezu, mistrzu Apostołów, zmiłuj się nad nami.

Jezu, nauczycielu Ewangelistów, zmiłuj się nad nami.

Jezu, męstwo Męczenników, zmiłuj się nad nami.

Jezu, światłości Wyznawców, zmiłuj się nad nami.

Jezu, czystości Dziewic, zmiłuj się nad nami.

Jezu, korono Wszystkich Świętych, zmiłuj się nad nami.

 

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Jezu.

Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Jezu.

 

Od zła wszelkiego, wybaw nas, Jezu.

Od grzechu każdego, wybaw nas, Jezu.

Od gniewu Twego, wybaw nas, Jezu.

Od sideł szatańskich, wybaw nas, Jezu.

Od ducha nieczystości, wybaw nas, Jezu.

Od śmierci wiecznej, wybaw nas, Jezu.

Od zaniedbania natchnień Twoich, wybaw nas, Jezu.

Przez tajemnicę świętego Wcielenia Twego, wybaw nas, Jezu.

Przez Narodzenie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez Dziecięctwo Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez najświętsze życie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez trudy Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez konanie w Ogrójcu i Mękę Twoją, wybaw nas, Jezu.

Przez krzyż i opuszczenie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez omdlenie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez śmierć i pogrzeb Twój, wybaw nas, Jezu.

Przez Zmartwychwstanie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez Wniebowstąpienie Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez Twoje ustanowienie Najświętszego Sakramentu, wybaw nas, Jezu.

Przez radości Twoje, wybaw nas, Jezu.

Przez chwałę twoją, wybaw nas, Jezu.

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Jezu.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Jezu.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Jezu.

 

Jezu, usłysz nas. Jezu, wysłuchaj nas.

 

Módlmy się. Panie Jezu Chryste, któryś rzekł: „Proście, a otrzymacie; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzone”; daj nam, prosimy, uczucie swej Boskiej miłości, abyśmy Cię z całego serca, usty i uczynkiem miłowali i nigdy nie przestawali wielbić. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

(lub)

 

Módlmy się. Wszechmogący Boże, obdarz nas ustawiczną bojaźnią i miłością Twojego świętego imienia, albowiem nigdy nie odmawiasz opieki tym, których utwierdzasz w swojej miłości. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

Źródło: brewiarz.pl

MWł