Dziś Niedziela Bożego Miłosierdzia – święto, którego zapragnął Chrystus
Święto Miłosierdzia Bożego to łaska zupełnego odpuszczenia win i kar!
Święto Miłosierdzia Bożego: łaska zupełnego odpuszczenia win i kar,
łaska większa od odpustu zupełnego!
Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej,
dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar
(Dzienniczek, nr 699)
Święto
Miłosierdzia ma najwyższą rangę pomiędzy wszystkimi formami kultu
Miłosierdzia Bożego ze względu na wielkość obietnic i miejsce w liturgii
Kościoła. Jest to łaska większa od odpustu zupełnego. Ten
polega bowiem tylko na darowaniu kar doczesnych należnych za popełnione
grzechy, ale nie jest nigdy odpuszczeniem samychże win.
Najszczególniejsza łaska jest zasadniczo również większa niż łaski
sześciu sakramentów z wyjątkiem sakramentu chrztu: albowiem odpuszczenie
wszystkich win i kar jest tylko sakramentalną łaską chrztu świętego. W
przytoczonych zaś obietnicach Chrystus związał odpuszczenie win i kar z
Komunią świętą przyjętą w święto Miłosierdzia, czyli pod tym względem
podniósł ją do rzędu „drugiego chrztu”
PAN JEZUS ŻĄDA USTANOWIENIA ŚWIĘTA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
W pewnej chwili usłyszałam te słowa: córko Moja, mów światu całemu o niepojętym miłosierdziu Moim. Pragnę, aby święto miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego; która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii św., dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar, w dniu tym, otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski; niech się nie lęka zbliżyć do Mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat. Miłosierdzie Moje jest tak wielkie, że przez całą wieczność nie zgłębi go żaden umysł, ani ludzki, ani anielski. Wszystko co istnieje wyszło z wnętrzności miłosierdzia Mego. Każda dusza w stosunku do Mnie, rozważać będzie przez wieczność całą miłość i miłosierdzie Moje. Święto miłosierdzia wyszło z wnętrzności Moich, pragnę, aby, uroczyście obchodzone było w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Nie zazna ludzkość spokoju, dopokąd nie zwróci się do Źródła Miłosierdzia Mojego. (Dz 699)
AKT ODDANIA SIĘ MIŁOSIERDZIU BOŻEMU
O najmiłosierniejszy Jezu, Twoja dobroć jest nieskończona, a skarby łask nieprzebrane. Ufam bezgranicznie Twojemu miłosierdziu, które jest ponad wszystkie dzieła Twoje. Oddaję się Tobie całkowicie i bez zastrzeżeń, ażeby w ten sposób móc żyć i dążyć do chrześcijańskiej doskonałości. Pragnę szerzyć Twoje miłosierdzie poprzez spełnianie dzieł miłosierdzia, tak wobec duszy, jak i ciała, zwłaszcza starając się o nawrócenie grzeszników, niosąc pociechę potrzebującym pomocy, chorym i strapionym. Strzeż mnie więc, o Jezu, jako własności swojej i chwały swojej. Jakkolwiek czasami drżę ze strachu, uświadamiając sobie słabość moją, to jednocześnie mam bezgraniczną ufność w Twoje miłosierdzie. Oby wszyscy ludzie poznali zawczasu nieskończoną głębię Twego miłosierdzia, zaufali Mu i wysławiali Je na wieki. Amen.
Litania do Miłosierdzia Bożego
Kyrie, eleison, Chryste, eleison. Kyrie eleison
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Miłosierdzie Boże, najwyższy przymiocie Stwórcy, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niezgłębiona miłości Uświęciciela, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niepojęta tajemnico Trójcy Świętej, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, wyrazie największej potęgi Boga, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w stworzeniu duchów niebieskich, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, powołujące nas z nicości do istnienia, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ogarniające wszechświat cały, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, darzące nas życiem nieśmiertelnym, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, chroniące nas przed zasłużonymi karami, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, dźwigające nas z nędzy grzechu, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, usprawiedliwiające nas w Słowie Wcielonym, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, wypływające z ran Chrystusowych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, tryskające z Najświętszego Serca Jezusowego, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, dające nam Najświętszą Maryję Pannę za Matkę Miłosierdzia, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w objawieniu tajemnic Bożych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu Kościoła powszechnego, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu sakramentów świętych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, przede wszystkim w sakramencie chrztu i pokuty, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w sakramencie Ołtarza i kapłaństwa, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w powołaniu nas do wiary świętej, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w nawróceniu grzeszników, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w uświęceniu sprawiedliwych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, w udoskonaleniu świątobliwych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, zdroju chorych i cierpiących, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ukojenie serc udręczonych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, nadziejo dusz zrozpaczonych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, towarzyszące wszystkim ludziom zawsze i wszędzie, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, uprzedzające nas łaskami, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, pokoju konających, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, rozkoszy niebiańska zbawionych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, ochłodo i ulgo dusz czyśćcowych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, korono Wszystkich Świętych, ufamy Tobie!
Miłosierdzie Boże, niewyczerpane źródło cudów, ufamy Tobie!
Baranku Boży, któryś okazał największe miłosierdzie w odkupieniu świata na krzyżu – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który się miłosiernie ofiarujesz za nas w każdej Mszy świętej – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który z nieprzebranego miłosierdzia gładzisz grzechy nasze – zmiłuj się nad nami.
K: Miłosierdzie Boże ponad wszystkie dzieła Jego.
W: Przeto miłosierdzie Pańskie na wieki wychwalać będziemy.
Módlmy się:
Boże, w którym miłosierdzie jest niezgłębione, a skarby litości
nieprzebrane, wejrzyj na nas łaskawie i pomnóż w nas ufność w
miłosierdzie Twoje, byśmy nigdy, nawet w największych trudnościach nie
poddawali się rozpaczy, lecz zawsze ufnie zgadzali się z wolą Twoją,
która jest samym miłosierdziem. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa,
Króla miłosierdzia, który z Tobą i Duchem Świętym okazuje nam
miłosierdzie teraz i na wieki. Amen
„Czas ucieczki dla biednych grzeszników”. Kościół obchodzi Niedzielę Miłosierdzia Bożego
– Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia. (…) Pragnę, aby święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników – przekazał Pan Jezus siostrze Faustynie. Jak co roku to życzenie zostanie wypełnione a do Krakowa przybędą z tej okazji tłumy pielgrzymów.
Jak uznał Kościół, 22 lutego 1931 siostra Faustyna Kowalska podczas pobytu w Płocku po raz pierwszy zobaczyła Pana Jezusa, który polecił jej sporządzić Jego wizerunek według doznanej przez zakonnicę wizji. Powstał obraz namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego, różniący się od najbardziej dziś rozpowszechnionego, autorstwa Adolfa Hyły, z podpisem „Jezu, Ufam Tobie”.
– Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: „Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie. Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały” – relacjonuje siostra Faustyna (Dz. 47).
Podczas innej wizji, udzielonej zakonnicy w Wilnie w 1934 roku, Zbawiciel poprosił o ustanowienie święta ku czci Jego Miłosierdzia. Polecił, by je obchodzono w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. – W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski – objawił Chrystus świętej Faustynie (Dz. 699).
Od czasu pierwszej wizji w 1931 r. aż do śmierci zakonnicy w 1938 r. Pan Jezus miał ukazywał się jej wielokrotnie, a objawienia te dały początek nabożeństwu do Miłosierdzia Bożego. Sam Pan Jezus, a także spowiednicy siostry Faustyny – głównie błogosławiony ks. Michał Sopoćko i Sługa Boży o. Józef Andrasz – polecili jej, by spisywała wszystkie widzenia, których doznawała. Zostały one opublikowane jako „Dzienniczek” w roku 1979.
Kościół przez wiele lat badał autentyczność objawień. Teologiczną podstawę dla nich opisał ks. prof. Ignacy Różycki, który dokonał dokładnej analizy „Dzienniczka”, sprawdził jego zgodność z nauczaniem Kościoła. Potwierdził, że nie ma w nim herezji ani błędów doktrynalnych, a wreszcie przygotował ekspertyzy do procesu beatyfikacyjnego siostry Faustyny.
Święto Miłosierdzia Bożego ustanowił najpierw – dla archidiecezji krakowskiej – kard. Franciszek Macharski w 1985 roku. W ślad zanim poszli niektórzy inni polscy biskupi. W 1995 r. papież św. Jan Paweł II rozciągnął to święto dla całej Polski. Wreszcie, w 2000 roku – w dzień kanonizacji Siostry Faustyny – objęło ono już cały Kościół.
Pan Jezus w Swoich objawieniach powiedział św. Faustynie: – Pragnę udzielić odpustu zupełnego duszom, które przystąpią do spowiedzi i Komunii świętej w święto Miłosierdzia Mojego (Dz. 1109). Ojciec Święty Jan Paweł II spełnił prośbę Chrystusa, ustanawiając w 2002 r. coroczny odpust w Niedzielę Miłosierdzia Bożego.
„Udziela się odpustu zupełnego na zwykłych warunkach (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna, modlitwa w intencjach papieskich) wiernemu, który w II Niedzielę Wielkanocną, czyli Miłosierdzia Bożego, w jakimkolwiek kościele lub kaplicy, z sercem całkowicie wolnym od wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, choćby powszedniego, weźmie udział w pobożnych praktykach spełnianych ku czci Bożego Miłosierdzia albo przynajmniej odmówi przed Najświętszym Sakramentem Eucharystii, wystawionym publicznie lub ukrytym w tabernakulum, modlitwę Ojcze nasz i Credo, dodając pobożne wezwanie do Pana Jezusa Miłosiernego (np. Jezu Miłosierny, ufam Tobie). Udziela się odpustu cząstkowego wiernemu, który – przynajmniej z sercem skruszonym – skieruje do Pana Jezusa Miłosiernego jedno z prawnie zatwierdzonych pobożnych wezwań” – czytamy w dekrecie Penitencjarii Apostolskiej z 2002 roku.
Chociaż obraz namalowany na polecenie Pana Jezusa znajduje się w Wilnie, to największym miejscem kultu Bożego Miłosierdzia na świecie jest bez wątpienia Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach. Tam siostra Faustyna przebywała przez kilka lat i tam też otrzymała niektóre z widzeń Pana Jezusa. Łagiewniki były wreszcie miejscem śmierci Świętej w 1938 roku. Jej grób znajduje się w jednym z bocznych ołtarzy Sanktuarium. Jak co roku, przybędą tam tłumy pielgrzymów, by w ten dzień oddać cześć Jezusowi Miłosiernemu i pomodlić się przy relikwiach Apostołki Jego Miłosierdzia.
Źródła: faustyna.pl, pl.aleteia.org
AF
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz