Medalik, który przywraca nadzieję.Broń przeciwko szatanowi.„Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Osoby, które go będą nosić z ufnością, otrzymają wiele łask”.
Broń przeciwko szatanowi! Młody człowiek z ogromnym trudem
powstrzymywał się od czynienia zła. Kilkakrotnie był egzorcyzmowany, ale
bezskutecznie. Ratunek przyszedł od Niepokalanej, bo gdy zrozpaczony
ojciec dręczonego chłopaka założył mu na szyję Cudowny Medalik, ataki
szatana ustały i przestał być dręczony.
Dnia 27 listopada 1830 roku
Najświętsza Panna ponownie objawia się Katarzynie w kaplicy. Tym razem o
godzinie 17:30 podczas rozmyślania nowicjuszek, pod obrazem Świętego
Józefa (w miejscu dzisiejszej figury Matki Bożej z globem). Najpierw
Katarzyna widzi jakby dwa żywe obrazy, które przesuwają się stanowiąc
pewną całość. Maryja stoi na kuli ziemskiej, której Katarzyna widzi
tylko połowę. Jej stopy miażdżą węża. Na pierwszym obrazie Matka Boża trzyma w swych dłoniach złoty glob z małym krzyżykiem, który wznosi ku niebu. Katarzyna słyszy : „Kula, którą widzisz, przedstawia cały świat, Francję i każdego z osobna” Na
drugim obrazie z otwartych dłoni Maryi, na palcach których znajdują się
pierścienie wysadzane klejnotami, wychodzą promienie, jedne piękniejsze
od drugich. Jednocześnie Katarzyna słyszy: „Te promienie są symbolem łask, których udzielam tym, którzy Mnie o nie proszą” Następnie wokół Maryi pojawiają się słowa w kolorze złotym, tworzące owalny napis: „O Maryjo bez grzechu poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Następnie słyszy głos : „Postaraj się o wybicie Medalika na ten wzór. Osoby, które go będą nosić z ufnością, otrzymają wiele łask”. Na
koniec obraz się odwrócił i Katarzyna widzi drugą stronę Medalika :
literę „ M” zwieńczoną krzyżem, a poniżej dwa serca – jedno otoczone
koroną cierniową, drugie przebite mieczem.
Medalik, który ratuje Sobota, 22 listopada 2014 (02:00) Matka Boża wielokrotnie
pokazała, że wobec Jej woli niczym są potęgi mocarstw i
wszechświatowych ideologii. Nie ma też kajdan, których Ona nie może
skruszyć, nawet gdy człowiek uwikłany jest w systemową bezbożność, która
stanowi podstawę jego egzystencji.
Nawróceni na łożu śmierci
Szczególnym
świadkiem nawróceń i spowiedzi przed śmiercią osób zawierzonych Matce
Bożej Niepokalanej od Cudownego Medalika były sale szpitalne. Tam
działanie Maryi i ofiarowanego przez Nią ludziom Medalika było często
błyskawiczne. Jedna z sióstr zakonnych pracująca w szpitalu w Gdańsku
zaraz po zakończeniu wojny wspominała młodą umierającą dziewczynę, która
od swojej Pierwszej Komunii Świętej ani razu nie była u spowiedzi.
Również opiekująca się nią matka od wielu lat nie przystępowała do
sakramentu pokuty i nie widziała takiej potrzeby nawet w obliczu śmierci
córki. „Modliłam się codziennie o nawrócenie – wspomina zakonnica.
Dałam chorej 18 maja mój własny łańcuszek z Cudownym Medalikiem. Po
kilku godzinach chora zmieniła zdanie. Po dłuższej rozmowie prosiła o
umożliwienie jej przyjęcia sakramentu chorych. Po przyjęciu tego
sakramentu zupełnie się nawróciła i ciągle pytała, dlaczego tak bardzo
się nią opiekuję. Powiedziałam jej, że jej dusza jest bardziej chora niż
jej ciało, choć i ono jest bardzo słabe. Później prosiła tylko o
modlitwę. Zmarła następnego dnia. Po śmierci córki matka również
nawróciła się do Boga i przyjęła sakramenty święte.
Te dwa
nawrócenia dokonały się za pośrednictwem Cudownego Medalika”. Innym
razem starszemu, śmiertelnie choremu człowiekowi, który u spowiedzi nie
był przez czterdzieści lat, zakonnica włożyła Cudowny Medalik pod
poduszkę i w modlitwie polecała go Niepokalanej. Człowiek ten odnosił
się do siostry z sympatią, bo – jak mówił – przypominała mu ona jego
wnuczkę. Któregoś dnia powiedział do niej: „Co sobie wnuczka życzy,
wszystko uczynię”, i w odpowiedzi usłyszał: „Wnuczka sobie bardzo życzy,
żeby Dziadziunio przyjął sakrament chorych”. Tak też się stało i po
kilku godzinach pojednany z Panem Bogiem zmarł.
Broń przeciwko szatanowi
Ojciec
Maksymilian Kolbe zachęcał, aby Cudowny Medalik rozdawać, gdzie się
tylko da, bo strzeże on przed pokusami i zasadzkami szatana, ale w
szczególności namawiał, aby ofiarowywać go tym, którzy są z dala od Pana
Boga, którzy nie chcą albo boją się przystąpić do sakramentu pokuty czy
nawet szydzą z praktyk religijnych. Ksiądz egzorcysta, prosząc mnie o
zachowanie dyskrecji i niepodawanie jego imienia (ze względu na dobro
osoby, którą egzorcyzmował), opowiedział mi o młodym chłopcu dręczonym
przez szatana. Zły duch nakłaniał go do bardzo podłych zachowań wobec
innych ludzi i do wyrządzania im krzywdy. Młody człowiek z ogromnym
trudem powstrzymywał się od czynienia zła. Kilkakrotnie był
egzorcyzmowany, ale bezskutecznie. Ratunek przyszedł od Niepokalanej, bo
gdy zrozpaczony ojciec dręczonego chłopaka założył mu na szyję Cudowny
Medalik, ataki szatana ustały i przestał być dręczony.
Z podobną
sytuacją miał do czynienia ks. Jacek Wachowiak, dyrektor krajowy
Stowarzyszenia Cudownego Medalika. O pomoc poprosiła go babcia młodej
dziewczyny głęboko zniewolonej przez szatana. „Dałem jej babci Cudowny
Medalik – opowiada kapłan – który ona położyła na półce w pokoju
dziewczyny i razem z jej matką modliła się do Maryi Niepokalanej. Dziewczyna wróciła do domu i nie była w stanie wejść do swojego pokoju. Pytała: ’Co tu się dzieje, że nie mogę tam wejść?’. Poszła do innego pokoju, mówiąc, że dziś spać nie będzie, a matka z babcią ciągle się modliły. O
czwartej rano weszła jednak do swojego pokoju, położyła się spać i gdy
około południa wstała, była już zupełnie inna – uwolniona”.
Niepokalana
każdemu daje się poznać Agnieszka przed kilkoma latami wybrała się na
pielgrzymkę do Medjugorie. Miała takie pragnienie, aby przywieźć stamtąd
figurę Matki Bożej. Niestety, choć długo szukała, nie znalazła
odpowiedniej i była niepocieszona. W drodze powrotnej do Polski w
autokarze otrzymała od nieznanej osoby prezent – obraz Matki Bożej
Niepokalanej. Wzruszyła się tym podarunkiem. Ojciec Marek, który był
opiekunem pielgrzymki, rozdawał jej uczestnikom obrazki z wizerunkiem
Matki Bożej, na których napisane było kilka zdań. Każdy dostał inne
przesłanie, ale Agnieszka na wylosowanej przez siebie kartce przeczytała
słowa, które mówiły, żeby się nie martwiła, bo Matka Boża jest z nią i
będzie jej towarzyszyć.
Był to czas, gdy dopiero zaczynała
zwracać się w swoim życiu do Maryi. Po przyjeździe do domu zaszła do
sklepu z dewocjonaliami. Była tam tylko jedna figura Matki Bożej – nie medjugorska, ale ta z Cudownego Medalika. Najdziwniejsze
było jednak to, że kosztowała dokładnie tyle pieniędzy, ile Agnieszka
miała odłożone na niezrealizowany podczas pielgrzymki zakup figury. Od
tej pory figura Matki Bożej Niepokalanej stoi w jej ogródku, a ona sama
niejednokrotnie doświadczyła Matczynej opieki.
Zaczęła też
szerzyć kult Niepokalanej. Niedawno spadła ze schodów i mocno stłukła
sobie obojczyk. Leczenie łączyło się z bardzo bolesnymi zabiegami, które
zdaniem lekarzy były nieuniknione, więc przed kolejną wizytą u doktora
modliła się o cud uzdrowienia. Gdy przyjechała do Lublina na zabieg,
dwóch lekarzy nie mogło uwierzyć, że skutki stłuczenia się cofnęły.
Przy
wcześniejszej wizycie jeden z nich zażartował, że pomóc może jej tylko
modlitwa, więc teraz Agnieszka przypomniała mu te słowa. W tej sytuacji
lekarze z pełnym przekonaniem poprosili, żeby modliła się także za nich,
i zrezygnowali z wzięcia pieniędzy za wizytę i za wykonane USG.
Poznany
przeze mnie niedawno młody człowiek podzielił się ze mną swoim
doświadczeniem doznania opieki Matki Bożej (dosłownie na dzień przed
otrzymaniem zamówienia na napisanie tego artykułu). Długo
wzbraniał się przed zawieszeniem na szyi Cudownego Medalika, do czego
usilnie namawiała go matka. Wbrew swojej woli dał się jednak namówić i
przypiął medalik do łańcuszka, na którym miał już zawieszony krzyżyk.
Kilka dni później, jadąc samochodem z dużą prędkością, uległ wypadkowi.
Auto uderzyło w ogrodzenie, a że chłopak siedział na miejscu pasażera,
wszyscy świadkowie zdarzenia nie mogli się nadziwić, że odniósł tylko
lekkie obrażenia. Gdy wieczorem rozmawiał z rodzicami o tym, co
się stało, odruchowo dotknął ręką łańcuszka i zauważył, że nie ma na nim
krzyżyka, tylko Medalik. Rozpłakał się, ucałował go z pełną świadomością, Komu zawdzięcza życie. Tak Matka Boża przypomniała o tym, że chce nam nieść pomoc we wszystkich problemach.
Medalik, który przywraca nadzieję
Szczególnego
działania Matki Bożej poprzez Cudowny Medalik doświadcza wspomniany już
wcześniej ks. Jacek Wachowiak. Zwraca on uwagę na to, że dziś, gdy
według Instytutu Gallupa 53 procent Polaków czuje się zagubionych,
ratunkiem dla nich jest Maryja Niepokalana i nabożeństwo do Niej. –
Jeżeli wchodzi się sercem w orędzie przekazane przez Maryję Katarzynie
Labouré – mówi ks. Jacek – i zaczyna się go słuchać, a potem wypełniać
to, o co Ona prosiła, to prędzej czy później człowiek nabiera
przekonania, że jego życie jest w rękach Maryi.
Dzięki tej opiece naprawdę zaczyna wierzyć, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.
To jest szczególnie ważne, gdy doświadcza się sytuacji granicznych w
swoim życiu. Na przykład gdy rozdajemy Medaliki podczas niedzieli
maryjnej i głosząc słowo, przytaczamy świadectwa łask zsyłanych przez
Niepokalaną na tych, którzy noszą Cudowny Medalik, ktoś podchodzi i
mówi: „Proszę księdza, ja biorę ten
Medalik, bo mąż mnie opuścił, bo moja mama ma raka, biorę ten Medalik,
bo moja córka przestała chodzić do kościoła”. Nagle okazuje się, że
ludzie, którzy nie widzieli dla siebie nadziei, odnaleźli ją na nowo.
Choć dźwigają często ogromny krzyż, odnaleźli coś, co im pokazuje, że
ta sytuacja, w której się znaleźli, nie jest poza mocą Boga. Poza tym
jeżeli w człowieku wzrasta przekonanie o mocy Bożej, to ma w sobie
więcej radości.
We wspólnocie Apostolatu Maryjnego spotykam
ludzi, którzy mają w sobie wiele radości, pomimo że doświadczają
różnych, często ogromnych problemów, czy rodzinnych, czy zdrowotnych,
czy innych. W ostatnich latach bardzo wzrosła liczba rozdanych
Medalików. Na przykład podczas niedzieli maryjnej w parafii św. Józefa w
Kielcach, prowadzonej przez ks. Wachowiaka, zostało rozdanych 14 tys.
Cudownych Medalików, a w sanktuarium Matki Bożej od Cudownego Medalika
na zakopiańskiej Olczy rocznie rozdawanych jest ich 130 tysięcy.
Apostolat Maryjny
Stowarzyszenie
Cudownego Medalika oficjalnie istnieje od 1909 roku. Dziś zrzesza ono
ponad 10 milionów członków, pochodzących z 59 krajów (m.in. z Australii,
Boliwii, Belgii, Niemiec, Ugandy, USA, Wietnamu). W Polsce jest ok. 9
tys. apostołów maryjnych, skupionych w 350 wspólnotach. Do
stowarzyszenia może należeć każdy, kto czci Niepokalaną i chce dawać
świadectwo o swojej wierze; każdy, kto pragnie, by Niepokalana była
znana i kochana.
Konkretnie oznacza to naśladowanie Maryi,
rozdawanie Cudownych Medalików, stałą formację, troskę o ludzi
zaniedbanych duchowo i materialnie oraz pragnienie tworzenia atmosfery
braterstwa i życzliwości. Dewizą stowarzyszenia jest zawołanie „Wszystko z Niepokalaną!”.
Jedną
z apostołek maryjnych jest Halina Pilewska, koordynatorka wspólnot w
diecezji kieleckiej. Przed laty, gdy w 1992 r. została czcicielką Matki
Bożej Niepokalanej od Cudownego Medalika, przyrzekła Maryi, że założy
sto grup Jej apostolstwa, i właśnie w ostatnich dniach powstała setna
wspólnota, założona w parafii św. Józefa w Kielcach. „Dzień,
kiedy zostałam włączona do Apostolatu Maryjnego, zapadł mi mocno w
pamięć i do dziś jest on dla mnie dniem szczególnym – wspomina pani
Halina. Czułam wówczas taką wewnętrzną radość i nawet teraz po wielu
latach, pomimo podupadnięcia na zdrowiu po zatorze płuc, nie wyobrażam
sobie, abym miała zaprzestać tego apostolstwa. Gdybym nie mogła dziś być
w apostolacie, to odczuwałabym wielką pustkę”.
Członkowie
wspólnoty spotykają się na comiesięcznych dniach skupienia, modlą się
na różańcu w wyznaczonych intencjach, włączają się w uczynki
miłosierdzia, a przede wszystkim rozdają Medaliki z wizerunkiem Matki
Bożej Niepokalanej i uczestniczą w przygotowywaniu niedziel maryjnych w
parafiach. Sami są też świadkami łask rozdawanych przez Maryję
czcicielom jej Cudownego Medalika.
Nośmy więc z czcią i miłością Medalik Niepokalanej, a po przebudzeniu się i przed zaśnięciem całujmy go nabożnie,
odmawiając akt strzelisty: „O Maryjo, bez grzechu pierworodnego
poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za
wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za
nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie”. Anna Kołakowska Nasz Dziennik
Pragnę podzielić się kolejnymi świadectwami łask otrzymanych przez naszych pielgrzymów za wstawiennictwem Matki Bożej od Cudownego Medalika. Pewna
młoda dziewczyna z Meksyku przyjechała do kaplicy by podziękować Matce
Bożej za uwolnienie od anoreksji. Chorowała przez kilka lat, terapia i
leczenie szpitalne nie przynosiły rezultatów, była bliska śmierci.
Wówczas rodzice ofiarowali jej Cudowny Medalik, a cała rodzina gorliwie
modliła się w jej intencji. Matka Boża uprosiła jej całkowite
uzdrowienie.
Pewnego wieczoru przyszła do Kaplicy młoda kobieta z
Japonii. kilka miesięcy temu otrzymała od swoich przyjaciół Cudowny
Medalik, bardzo prosty, z aluminium. Przyjęła go z ufnością i od tamtej
pory zawsze nosiła. Mówiła, że otrzymała wiele łask, wiele dobra na
które nie zasługuje. Przyjechała specjalnie do Paryża, by za nie
dziękować, pytała jak wyrazić wdzięczność Bogu, jak się modlić.
Poradziłam, by mówiła Bogu o wszystkim co nosi w sercu, swoimi słowami, z
prostotą, tak jakby rozmawiała z najbliższą osobą. dar Cudownego
Medalika czyni cuda w życiu ludzi różnych religii i kultur.
Kilka
dni temu przyszła do kaplicy pewna kobieta by podziękować Matce Bożej
za nawrócenie swojego dorosłego syna, który wpadł w złe towarzystwo,
zaczął eksperymentować z narkotykami, zaniedbał pracę i studia. polecała
go opiece Matki Bożej od Cudownego Medalika. Miesiąc temu
przyprowadziła go do Kaplicy. To był początek nawrócenia, od tamtej pory
młody człowiek zaczął się zmieniać na lepsze.
Wśród składanych w
Kaplicy intencji znalazłyśmy list pewnej kobiety, która planowała
aborcję. Kiedy modliła się w Kaplicy poczuła się otoczona tak wielką
miłością i opieką Matki Bożej, że jak napisała, wie, że może przyjąć z
miłością maleńki byt ludzki, który rozwija się pod jej sercem. Złożyła
ofiarę, prosząc, by zakupiono za nią białe kwiaty. Tak się stało i
kwiaty przyozdobiły ołtarz 18-go lipca, w dzień rocznicy Objawień.
W
ostatnim czasie kilka rodzin przyszło do kaplicy by podziękować za
uproszony przez Matkę Bożą dar rodzicielstwa. Pewna kobieta dziękowała
za podwójną łaskę o którą modliła się od kilku tygodni. Prosiła w
intencji swego ojca, o pokój serca dla niego po śmierci mamy i o dar
macierzyństwa dla swojej córki, która nie mogła mieć dzieci. Obie prośby
zostały wysłuchane. Ojciec wyszedł z depresji a córka spodziewa się
dziecka. S. Dorota z Paryża Świadectwa cudów z Cudownej Kaplicy – Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz