Ciesz się duszo moja i dziękuj Bogu za dar Eucharystii

 

Ciesz się duszo moja i dziękuj Bogu za dar Eucharystii

Ciesz się, duszo moja, i dziękuj Bogu za tak wspaniały dar i szczególne pocieszenie na padole łez, na którym cię pozostawiono. Albowiem gdy tylko rozpamiętujesz tę tajemnicę i przyjmujesz Ciało Chrystusa, pracujesz na swoje odkupienie i stajesz się uczestnikiem wszystkich zasług Chrystusa.

Jego miłość bowiem nie maleje nigdy, a ogrom Jego przychylności jest niewyczerpany. Dlatego właśnie powinieneś nieustannie odnawiać się duchem (por Ef 4,23) przygotowując się do przyjęcia tego Sakramentu, i z wielką uwagą myśleć o wielkiej tajemnicy zbawienia.

Czy to gdy odprawiasz Mszę, czy jej słuchasz, musisz uważać tę tajemnicę za wielką, radosną i całkowicie nową, zupełnie jakby tego dnia po raz pierwszy Chrystus, zstępując w łono Dziewicy, stał się człowiekiem lub, wisząc na krzyżu, cierpiał i umarł dla ludzkiego zbawienia.

Tomasz a Kempis, „O naśladowaniu Chrystusa”, k IV.II.6 (Ciesz się duszo moja i dziękuj Bogu za dar Eucharystii)