Szafarz nadzwyczajny
W liście Jana Pawła II „
Dominicae Cenae „ z 24.02.1980 r. Czytamy: „ Dotykanie konsekrowanych
hostii, a także rozdawanie ich własnymi rękoma, jest właśnie przywilejem
wyświęconych”
W innym miejscu w tym samym liście Jan Paweł II przypomina, iż:
„ Nie wolno zapominać o
najważniejszym urzędzie kapłanów, którzy zostali konsekrowani przez ich
święcenia dla reprezentowania Chrystusa Kapłana: z tego względu ich
ręce, jak również ich słowa i ich wola, stały się bezpośrednimi
narzędziami Chrystusa.
Jan Paweł II skierował do biskupów list o tajemnicy i kulcie
Eucharystii, gdzie zwrócił uwagę na nadużycia , które się wkradły do
kultu Eucharystycznego i polecił przygotować instrukcję, która pomogłaby
je usunąć.
I dalej.
Ta Kongregacja ogłosiła w Wielki Czwartek 3 kwietnia 1980 r.
instrukcję Inaestimabille donum w sprawie niektórych norm kultu
Eucharystycznego i poleciła Konferencjom Biskupów wprowadzić je w
życie. Na podstawie tego 177 Konferencja Plenarna Episkopatu Polski
obradująca w Warszawie w dniach 10 i 11 grudnia 1980 r. mając na uwadze
wskazania stolicy apostolskiej wydała przepisy uchwalające podawanie
Komunii Św. do ust w postawie klęczącej z rąk celebransa (kapłana) :
„Zgodnie z uchwałą Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski w diecezjach
Polski przyjmuje się Komunię Świętą z rąk celebransa [kapłana ]
do ust w postawie klęczącej. Przepisy te należy zachować także we
Mszach dla grup specjalnych. W szczególnych okolicznościach , w których
uklęknięcie jest bardzo utrudnione, np. przy tłumnym udziale wiernych i
ścisku, albo gdy wierni uczestniczą we Mszy Świętej poza kościołem na
deszczu , można przyjąć Komunię Świętą na stojąco. Nie można wymagać
klękania od ludzi obciążonych kalectwem lub chorobą”. Uchwałę tę
podpisał Prymas Tysiąclecia ks. Kardynał Stefan Wyszyński.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz