Czytania mszalne w trakcie Mszy odprawianej w nocy (pasterki):
I Czytanie - Iz 9, 1-3. 5-6
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał
światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.
Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak
się radują w żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego
ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy, jak w
dniu porażki Madianitów.
Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn
został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem:
«Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju».
Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju
bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i
umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość
Pana Zastępów tego dokona.
Oto słowo Boże.
II Czytanie - Tt 2, 11-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Umiłowany:
Ukazała się łaska Boga, która niesie
zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się
bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli
na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się
chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który
wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i
oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych
uczynków.
Oto słowo Boże.
Ewangelia - Łk 2, 1-14
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W owym czasie wyszło rozporządzenie
cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie.
Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był
Kwiryniusz. Podążali więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego
miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z
miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego zwanego Betlejem,
ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z
poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla
Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w
pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w
gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu
pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Wtem stanął przy nich
anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się
przestraszyli. I rzekł do nich anioł: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam
radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś bowiem w
mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A
to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i
leżące w żłobie».
I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom, w których sobie upodobał».
Oto słowo Pańskie.
Czytania mszalne w trakcie Mszy odprawianej o świcie:
I Czytanie - Iz 62, 11-12
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Oto, co Pan obwieszcza wszystkim krańcom ziemi: «Mówcie
do Córy Syjońskiej: Oto twój Zbawca przychodzi. Oto Jego nagroda z Nim
idzie i zapłata Jego przed Nim. Nazywać ich będą Ludem Świętym,
Odkupionymi przez Pana. A tobie dadzą miano: „Poszukiwane”, „Miasto nie
opuszczone”».
Oto słowo Boże.
II Czytanie - Tt 3, 4-7
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa
Umiłowany:
Gdy ukazała się dobroć i miłość
Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe
uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez
obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas
obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy
usprawiedliwieni Jego łaską stali się w nadziei dziedzicami życia
wiecznego.
Oto słowo Boże.
Ewangelia - Łk 2, 15-20
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy aniołowie odeszli od nich do
nieba, pasterze mówili między sobą: «Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co
się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił».
Udali się też pośpiesznie i znaleźli
Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli,
opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy,
którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli.
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te
sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i
wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało
przedtem powiedziane.
Oto słowo Pańskie.
Czytania mszalne w trakcie Mszy odprawianej w dzień:
I Czytanie - Iz 52, 7-10
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
O jak są pełne wdzięku na górach nogi
zwiastuna radosnej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście,
który obwieszcza zbawienie, który mówi do Syjonu: «Twój Bóg zaczął
królować».
Głos! Twoi strażnicy podnoszą głos,
razem wznoszą okrzyki radosne, bo oglądają na własne oczy powrót Pana na
Syjon. Zabrzmijcie radosnym śpiewem, wszystkie ruiny Jeruzalem! Bo Pan
pocieszył swój lud, odkupił Jeruzalem.
Pan obnażył już swe ramię święte na oczach wszystkich narodów; i wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Boga.
Oto słowo Boże.
II Czytanie - Hbr 1, 1-6
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Wielokrotnie i na różne sposoby
przemawiał niegdyś Bóg do ojców naszych przez proroków, a w tych
ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna.
Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat.
Ten Syn, który jest odblaskiem Jego
chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a
dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na
wysokościach. On o tyle stał się większy od aniołów, o ile odziedziczył
dostojniejsze od nich imię.
Do którego bowiem z aniołów powiedział
Bóg kiedykolwiek: «Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem»? I
znowu: «Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem»? A skoro ponownie
wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: «Niech Mu oddają pokłon wszyscy
aniołowie Boży».
Oto słowo Boże.
Ewangelia - J 1, 1-18
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Na początku było Słowo, a Słowo było u
Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez
Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.
W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.
Pojawił się człowiek posłany przez
Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o
światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością,
lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości.
Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.
Na świecie było Słowo, a świat stał
się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a
swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało
moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego –
którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się
narodzili.
A Słowo stało się ciałem i zamieszkało
wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony
otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.
Jan daje o Nim świadectwo i głośno
woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie
idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie».
Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy –
łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem
Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.
Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.
Oto słowo Pańskie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz