Liturgia Niedzieli Palmowej
jest pamiątką uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy pięć dni przed
Jego ukrzyżowaniem. O tym mówi przewidziane na tą Niedzielę AD 2024
czytanie z Mk 11,1-10, w którym słyszymy takie oto słowa: „ 7
Przyprowadzili więc oślę do Jezusa i zarzucili na nie swe płaszcze, a On
wsiadł na nie. 8 Wielu zaś słało swe płaszcze na drodze, a inni
(zielone) gałązki ścięte na polach. 9 A ci, którzy Go poprzedzali/szli
przodem i którzy szli za Nim, wołali: «Hosanna! Błogosławiony Ten, który
przychodzi/przybywa w imię Pańskie! 10 Błogosławione królestwo ojca
naszego Dawida, które przychodzi. Hosanna na wysokościach!» (Mk 11,7-10;
por. Mt 21,8n; Łk 19,36-38; J 12,12-15).
Parę odniesień do tych słów św. Ewangelii z kilku źródeł, mianowicie z:
1. dzieła/widzeń bł. A.K. Emmerich „Żywot i bolesna męka Pana naszego
Jezusa Chrystusa i …”: … Pochód tryumfalny zbliżał się już do miasta.
Wielu z tłumu łamało gałęzie drzew, ścieląc nimi drogę, inni zrzucali
wierzchnie suknie i rozścielali pod nogi Jezusowi; niektórzy w zapale
obnażyli się do prawie pasa, a krzyki i śpiewy radosnerozlegały się
dokoła. (…). W czasie ostatniej nauki, którą miał Jezus w świątyni przed
Niedzielą Palmową przeszedł na najbliższą przyszłość, mianowicie, że
będzie przez Swoich opuszczony. Wprzód jednak z okazałością i jakby w
tryumfie wejdzie do świątyni,przy czym sławić Go będą usta niemowląt,
które nigdy nie mówiły (por. Mt 21,15n; Ps 8,3). Wielu odłamywać będzie
gałązki i przed Nim rzucać, inni słać będą przed Nim sweszaty. Wyjaśniał
im to w ten sposób, że c i, k t ó r z y sypią przed Niego gałązki,
niedają Mu swego i nie dotrzymują Mu wierności; c i zaś, k t ó r z y
szaty zdejmują iścielą je na drogę, wyzuwają się ze swych rzeczy i
wiernie przy Nim wytrwają. (…). Jezus powtórnie przypomniał uczniom, by
uważali, kto będzie rzucał Mu pod nogi szaty, kto łamał gałązki, a kto
uczyni i jedno i drugie; ci ostatni — mówił oddadzą Mi cześćpóźniej
przez poświęcenie siebie samych i bogactw tego świata dla Mnie.
(…). Wśród ogólnej radości Jezus gorzko zapłakał; Apostołowie także się
rozpłakali, gdy im powiedział, że wielu z tych, którzy teraz tak się
radują, wnet z równym zapałem wyszydzą Go, a jeden nawet Go zdradzi.
Płakał Jezus, spoglądając na miasto, bo równocześnie czytał w
przyszłości, że wkrótce nie zostanie ani śladu z miasta i ze świątyni
(por. Łk 19,41.43n). …
2. „Dzienniczka św. S. Faustyny: „21.III.1937. Niedziela Palmowa. W
czasie Mszy św. dusza moja została pogrążona w goryczy i cierpieniach
Jezusa. Jezus dał mi poznać ile cierpiał w tym triumfalnym pochodzie.
Hosanna odbijało się w Sercu Jezusa echem – ukrzyżuj (Mt27,22b.23b; Mk
15,13.14b). Dał mi Jezus odczuć to w sposób szczególny”. (Dz 1028)
3. „Mistyczne Miasto Boże” s. Marii z Agredy, z rozdz. XXXXV zat.
«Triumalne wejście Jezusa do Jeruzalem»: … Wszyscy witali Zbawiciela,
jako prawdziwego Mesjasza, Syna Dawidowego, Zbawiciela świata i
prawdziwego Króla. Wielcy i mali wznosili okrzyki: „Pokój niechaj będzie
niebu i chwalą na wysokości! Błogosławiony, który idzie, jako Król w
Imię Pańskie! Hosanna Synowi Dawidowemu! Ratuj nas, Synu Dawidowy!
Błogosławione niech będzie królestwo naszego Ojca Dawida, które teraz
nadeszło!” Droga, którą jechał Zbawiciel świata, Jezus Chrystus, wysłana
była gałązkami palmowymi. Wszystkie te oznaki czci i podziwu dla Syna
Bożego były dowodem potęgi Jego Bóstwa; t y l k o s i ł a B o ż
a mogła pobudzić tylu ludzi, aby zgromadzili się i witali Jezusa, jako
Króla, Zbawcę i Mesjasza. …
Jadąc na osiołku nasz Zbawiciel wjechał i jechał w tryumfie
do/ulicami Jerozolimy, tak jak to kilkaset lat wcześniej Bóg
zapowiedział poprzez proroka Zachariasza: „Raduj się wielce, Córo
Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie,
sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku,
źrebięciu oślicy” (Za 9,9; por. Mt 21,4n; J 12,15). To prorocze słowa
Zachariasza (albowiem proroctwa zapisane w Piśmie Świętym maja to do
siebie, że raz wypowiedziane dot. mogą/dotyczą różnych okresów w
historii), Pan Jezus w ten sposób odnosi do naszego czasu w „Prawdziwym
Życiu w Bogu” V. Ryden (:https://vassula.pl/zeszyt-46.html):
… Mój Powrót jest bardzo bliski i daję wam stale znaki, aby was
przygotować. Miłość jest na Drodze Powrotu. Ja jestem na drodze Mego
Powrotu (por. 1Kor 16,22; Ap 22,20). Powiedzcie Mi: kiedy król wchodzi
do miasta, czy nie zostaną podjęte żadne przygotowania, aby go przyjąć?
Całe miasto będzie ożywione, a król wyśle przed sobą swych wybranych i
królewski dwór, aby przygotowali mu drogę i wyprostowali ścieżki (por.
Iz 40,3). Wyśle swoich posłańców, aby zapowiedzieli jego przybycie.
Poleci im wołać donośnym głosem: „Oto wasz Król, wasz Król nadchodzi, ze
Swoim Sercem na Dłoni, aby wam Je ofiarować! Ulitowało się nad wami
Miłosierdzie i pochyla się z Niebios, ze Swojego Tronu.” (por. Za 9,9).
To dlatego właśnie przed Moim Powrotem posyłam przede Mną Arkę
Przymierza, posyłam wam Niewiastę z Apokalipsy (Ap 12,1), drugą Ewę,
która zmiażdży Swą piętą głowę węża (Rdz 3,15), wysyłam przede Mną Moją
Matkę, aby otworzyć wam szeroką drogę na tej pustyni i wyrównać ją (Iz
40,3). Wysyłam wam Królową Nieba, Bramę Niebios, aby was przygotowała i
pouczyła tych wszystkich z was, którzy leżą ciągle w pyle, aby zbliżyli
się i zawarli pokój ze Mną, waszym Bogiem, przed Moim Wielkim Powrotem.
Wysyłam wam Królową Pokoju, aby wzywała na apel – od jednego krańca
ziemi do drugiego – i zgromadziła was wszystkich. Przed Moim Wielkim
Powrotem wysyłam wam Moje sługi, proroków, aby wam przypomnieli Moje
Prawo i zawrócili was z waszych złych dróg, doprowadzili do świętego
życia i ogłosili wam te wydarzenia, zanim one nadejdą. … (10.X.1990)
Liturgia Niedzieli Palmowej jest pamiątką uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy pięć dni przed Jego ukrzyżowaniem. O tym mówi przewidziane na tą Niedzielę AD 2024 czytanie z Mk 11,1-10, w którym słyszymy takie oto słowa: „ 7 Przyprowadzili więc oślę do Jezusa i zarzucili na nie swe płaszcze, a On wsiadł na nie. 8 Wielu zaś słało swe płaszcze na drodze, a inni (zielone) gałązki ścięte na polach. 9 A ci, którzy Go poprzedzali/szli przodem i którzy szli za Nim, wołali: «Hosanna! Błogosławiony Ten, który przychodzi/przybywa w imię Pańskie! 10 Błogosławione królestwo ojca naszego Dawida, które przychodzi. Hosanna na wysokościach!» (Mk 11,7-10; por. Mt 21,8n; Łk 19,36-38; J 12,12-15).
Parę odniesień do tych słów św. Ewangelii z kilku źródeł, mianowicie z:
1. dzieła/widzeń bł. A.K. Emmerich „Żywot i bolesna męka Pana naszego Jezusa Chrystusa i …”: … Pochód tryumfalny zbliżał się już do miasta. Wielu z tłumu łamało gałęzie drzew, ścieląc nimi drogę, inni zrzucali wierzchnie suknie i rozścielali pod nogi Jezusowi; niektórzy w zapale obnażyli się do prawie pasa, a krzyki i śpiewy radosnerozlegały się dokoła. (…). W czasie ostatniej nauki, którą miał Jezus w świątyni przed Niedzielą Palmową przeszedł na najbliższą przyszłość, mianowicie, że będzie przez Swoich opuszczony. Wprzód jednak z okazałością i jakby w tryumfie wejdzie do świątyni,przy czym sławić Go będą usta niemowląt, które nigdy nie mówiły (por. Mt 21,15n; Ps 8,3). Wielu odłamywać będzie gałązki i przed Nim rzucać, inni słać będą przed Nim sweszaty. Wyjaśniał im to w ten sposób, że c i, k t ó r z y sypią przed Niego gałązki, niedają Mu swego i nie dotrzymują Mu wierności; c i zaś, k t ó r z y szaty zdejmują iścielą je na drogę, wyzuwają się ze swych rzeczy i wiernie przy Nim wytrwają. (…). Jezus powtórnie przypomniał uczniom, by uważali, kto będzie rzucał Mu pod nogi szaty, kto łamał gałązki, a kto uczyni i jedno i drugie; ci ostatni — mówił oddadzą Mi cześćpóźniej przez poświęcenie siebie samych i bogactw tego świata dla Mnie. (…). Wśród ogólnej radości Jezus gorzko zapłakał; Apostołowie także się rozpłakali, gdy im powiedział, że wielu z tych, którzy teraz tak się radują, wnet z równym zapałem wyszydzą Go, a jeden nawet Go zdradzi. Płakał Jezus, spoglądając na miasto, bo równocześnie czytał w przyszłości, że wkrótce nie zostanie ani śladu z miasta i ze świątyni (por. Łk 19,41.43n). …
2. „Dzienniczka św. S. Faustyny: „21.III.1937. Niedziela Palmowa. W czasie Mszy św. dusza moja została pogrążona w goryczy i cierpieniach Jezusa. Jezus dał mi poznać ile cierpiał w tym triumfalnym pochodzie. Hosanna odbijało się w Sercu Jezusa echem – ukrzyżuj (Mt27,22b.23b; Mk 15,13.14b). Dał mi Jezus odczuć to w sposób szczególny”. (Dz 1028)
3. „Mistyczne Miasto Boże” s. Marii z Agredy, z rozdz. XXXXV zat. «Triumalne wejście Jezusa do Jeruzalem»: … Wszyscy witali Zbawiciela, jako prawdziwego Mesjasza, Syna Dawidowego, Zbawiciela świata i prawdziwego Króla. Wielcy i mali wznosili okrzyki: „Pokój niechaj będzie niebu i chwalą na wysokości! Błogosławiony, który idzie, jako Król w Imię Pańskie! Hosanna Synowi Dawidowemu! Ratuj nas, Synu Dawidowy! Błogosławione niech będzie królestwo naszego Ojca Dawida, które teraz nadeszło!” Droga, którą jechał Zbawiciel świata, Jezus Chrystus, wysłana była gałązkami palmowymi. Wszystkie te oznaki czci i podziwu dla Syna Bożego były dowodem potęgi Jego Bóstwa; t y l k o s i ł a B o ż a mogła pobudzić tylu ludzi, aby zgromadzili się i witali Jezusa, jako Króla, Zbawcę i Mesjasza. …
Jadąc na osiołku nasz Zbawiciel wjechał i jechał w tryumfie do/ulicami Jerozolimy, tak jak to kilkaset lat wcześniej Bóg zapowiedział poprzez proroka Zachariasza: „Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy” (Za 9,9; por. Mt 21,4n; J 12,15). To prorocze słowa Zachariasza (albowiem proroctwa zapisane w Piśmie Świętym maja to do siebie, że raz wypowiedziane dot. mogą/dotyczą różnych okresów w historii), Pan Jezus w ten sposób odnosi do naszego czasu w „Prawdziwym Życiu w Bogu” V. Ryden (:https://vassula.pl/zeszyt-46.html): … Mój Powrót jest bardzo bliski i daję wam stale znaki, aby was przygotować. Miłość jest na Drodze Powrotu. Ja jestem na drodze Mego Powrotu (por. 1Kor 16,22; Ap 22,20). Powiedzcie Mi: kiedy król wchodzi do miasta, czy nie zostaną podjęte żadne przygotowania, aby go przyjąć? Całe miasto będzie ożywione, a król wyśle przed sobą swych wybranych i królewski dwór, aby przygotowali mu drogę i wyprostowali ścieżki (por. Iz 40,3). Wyśle swoich posłańców, aby zapowiedzieli jego przybycie. Poleci im wołać donośnym głosem: „Oto wasz Król, wasz Król nadchodzi, ze Swoim Sercem na Dłoni, aby wam Je ofiarować! Ulitowało się nad wami Miłosierdzie i pochyla się z Niebios, ze Swojego Tronu.” (por. Za 9,9). To dlatego właśnie przed Moim Powrotem posyłam przede Mną Arkę Przymierza, posyłam wam Niewiastę z Apokalipsy (Ap 12,1), drugą Ewę, która zmiażdży Swą piętą głowę węża (Rdz 3,15), wysyłam przede Mną Moją Matkę, aby otworzyć wam szeroką drogę na tej pustyni i wyrównać ją (Iz 40,3). Wysyłam wam Królową Nieba, Bramę Niebios, aby was przygotowała i pouczyła tych wszystkich z was, którzy leżą ciągle w pyle, aby zbliżyli się i zawarli pokój ze Mną, waszym Bogiem, przed Moim Wielkim Powrotem. Wysyłam wam Królową Pokoju, aby wzywała na apel – od jednego krańca ziemi do drugiego – i zgromadziła was wszystkich. Przed Moim Wielkim Powrotem wysyłam wam Moje sługi, proroków, aby wam przypomnieli Moje Prawo i zawrócili was z waszych złych dróg, doprowadzili do świętego życia i ogłosili wam te wydarzenia, zanim one nadejdą. … (10.X.1990)