Uroczystość Objawienia Pańskiego
Księga Izajasza 60,1-6.
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą.
Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą.
I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś
oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi
synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki.
Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a
serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa
zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje
cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni
przybędą ze Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na
cześć Pana.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy
Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto
mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo
narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i
przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro to usłyszał król Herod, przeraził
się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i
uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem
judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio
Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z
ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie
mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A
kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie
starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł
pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na
Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad
miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali.
Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz
i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary:
złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
Od XV/XVI w. w kościołach poświęca się dziś kadzidło i kredę.
Kredą oznaczamy drzwi na znak, że w naszym mieszkaniu przyjęliśmy
Wcielonego Syna Bożego. Piszemy na drzwiach litery C+M+B, które są
pierwszymi literami łacińskiego zdania: (Niech) Chrystus mieszkanie
błogosławi – po łacinie: Christus mansionem benedicat. Zwykle dodajemy jeszcze aktualny rok.
Trzej
Królowie, Trzej Mędrcy (nazwa Trzej Magowie nie jest fortunna) idą od
Kosmosu i Gwiazd do Chrystusa. Dzisiaj ludzie ochrzczeni idą w
przeciwnym kierunku – od Chrystusa z powrotem do Gwiazd i Kosmosu, które
powtórnie ubóstwiają. Przyjmują bezprawnie pogańskie i neopogańskie
inicjacje
