Ponad 80% obecnych biskupów niemieckich zatwierdza tekst Drogi Synodalnej wzywający do wyświęcania kobiet.

 

Niedawno pojawiło się pewne szokujące stanowisko biskupów. Oto co powiedzieli.

Ponad 80% obecnych biskupów niemieckich zatwierdza tekst Drogi Synodalnej wzywający do wyświęcania kobiet. Tekst heterodoksyjny wzywa do ponownej oceny dokumentu magisterium św. Jana Pawła II „Ordinatio sacerdotalis”.

Członkowie Zgromadzenia Drogi Synodalnel zatwierdzili dokument wzywający papieża Franciszka do zezwolenia na wyświęcanie kobiet. Prawie 82% obecnych biskupów głosowało za dokumentem. Ten heterodoksyjny tekst wzywa do ponownej oceny dokumentu magisterium papieża św. Jana Pawła II „Ordinatio sacerdotalis” (1994), w którym papież potwierdził stałe dwutysiącletnie nauczanie Kościoła o wyłącznie męskim kapłaństwie. W swoim liście apostolskim Jan Paweł II zacytował papieża Pawła VI w jego afirmacji nauczania Kościoła w tej sprawie: On [Kościół Katolicki] uważa, że nie jest dopuszczalne wyświęcanie kobiet do kapłaństwa z bardzo podstawowych powodów. Powody te obejmują: zapisany w Piśmie Świętym przykład Chrystusa wybierającego Apostołów tylko spośród mężczyzn; stała praktyka Kościoła, który naśladował Chrystusa, wybierając tylko mężczyzn; oraz jej żywy autorytet nauczycielski, który konsekwentnie utrzymuje, że wykluczenie kobiet z kapłaństwa jest zgodne z Bożym planem dla Jego Kościoła (Ordinatio sacerdotalis 1).

Jan Paweł II dodał tę dobitną deklarację dotyczącą kwestii święceń kapłańskich kobiet: „Dlatego, aby rozwiać wszelkie wątpliwości w sprawie o wielkiej wadze, która dotyczy samej konstytucji Bożej Kościoła, na mocy mojej posługi utwierdzania braci (por. Łk 22, 32) oświadczam, że Kościół nie ma żadnego upoważnienia do udzielania święceń kapłańskich kobietom i aby ten osąd został ostatecznie przyjęty przez wszystkich wiernych Kościoła”. (Ordinatio Sacerdotalis 4).

Biskup Rudolf Voderholzer z Ratyzbony, jeden z zaledwie dwóch biskupów, którzy głosowali przeciwko wszystkim proponowanym dokumentom na Zgromadzeniu Synodalnym, wyraził dezaprobatę dla propozycji ordynacji kobiet. Zwracając się do samego Zgromadzenia, powiedział: „Tekst stawia znak zapytania pod listem Ordinatio sacerdotalis, który został ogłoszony w najwyższym stopniu wiążącym autorytetem doktrynalnym. Jako biskup nie mogę się do niego w ten sposób zapisać. Nie postrzegam swojego zadania jako powiększania znaku zapytania, ale jako postawienie wykrzyknika za Ordinatio sacerdotalis z dobrymi racjami teologicznymi, co do których jestem przekonany, że są to racje słuszne”. Innymi biskupami niemieckimi, którzy głosowali przeciwko wezwaniu do ordynacji kobiet, byli kardynał Rainer Maria Woelki i biskupi Josef Graf, Gregor Maria Hanke, Matthias Heinrich, Wolfgang Ipolt, Stefan Oster, Dominikus Schwaderlapp, Rupert Stolberg i Florian Wörner. Biskupami, którzy wstrzymali się od głosu byli: Stephan Burger, Herwig Gössl, Thomas Löhr, Ansgar Puff i Stefan Zekorn. Dziennikarka Dorothea Schmidt, która uczestniczyła w Zgromadzeniu Synodalnym, napisała, że Droga Synodalna odeszła od antropologii chrześcijańskiej i że przekształci Kościół niemiecki w „niemiecko-narodowy liberalno-feministyczny kościół płci”. Współprzewodnicząca Drogi Synodalnej, Irme Stetter-Karp, powiedziała w wywiadzie krótko po zatwierdzeniu dokumentu dotyczącego ordynacji kobiet: „Ale oczywiście ta rezolucja jest tylko jednym krokiem w kierunku tego, czego pragniemy my, kobiety”, insynuując, że planuje przedstawić więcej propozycji i polityk feministycznych i heterodoksyjnych.

Czwarte Zgromadzenie Niemieckiej Drogi Synodalnej odbyło się w dniach 8-10 września 2022 r. we Frankfurcie nad Menem w Niemczech. Zgromadzenie Synodalne składa się z 56 biskupów niemieckich, 69 przedstawicieli świeckiej organizacji „Centralny Komitet Katolików Niemieckich” oraz kilku innych duchownych i świeckich. Do zatwierdzenia tekstu potrzebna jest większość członków Zgromadzenia, a także większość 2/3 biskupów.

Jest to kolejny przerażający krok na drodze do odłączenia się Kościoła niemieckiego od Watykanu. Powstaje pytanie, czy schizma nie dokonała się już dawno, po poglądach biskupów niemieckich widać, że nie reprezentują oni już katolickiego nauczania. W pewnym momencie Watykan będzie musiał jednak przyznać, że niemiecki Kościół nie jest już katolicki.

Chris Klinsky

 

Paweł Chmielewski: Droga Synodalna. Akceptacja LGBT, kapłaństwo kobiet. Tego chcą Niemcy od papieża

#droga synodalna #homoseksualizm #kapłaństwo kobiet #Kościół w Niemczech #Niemcy

Niemiecka Droga Synodalna odnotowała pewne trudności, ale wiele rewolucyjnych postulatów zostało przyjętych. Kościół za Odrą poprosi papieża o zmianę Katechizmu odnośnie homoseksualizmu oraz o „nową rolę” dla kobiet. Zmieni też sposób zarządzania na bardziej „synodalny”.

Niemiecka Droga Synodalna zakończyła się z perspektywy jej organizatorów połowicznym sukcesem. Nie udało się wprawdzie przeforsować dokumentu, który podważa całość katolickiej etyki seksualnej i proponuje wprowadzenie nowych kategorii antropologicznych w duchu genderyzmu. Przyjęto jednak dokumenty, które proponują Kościołowi akceptację zachowań i związków seksualnych, wprowadzają nowe prawo pracy otwarte dla osób „LGBT” oraz rozwodników i taki, który postuluje nową rolę kobiet w Kościele (w tym diakonat lub prezbiterat).

Podjęto też decyzję o utworzeniu nowego organu, Rady Synodalnej, która ma kierować Kościołem w Niemczech. Cały ten pakiet dokumentów – włącznie z odrzuconym, dotyczącym synodalności – zostanie zaprezentowany papieżowi. Część uchwalonych punktów większość biskupów wdroży jednak w życie już samodzielnie.

W dniach 8 – 10 września obradowało we Frankfurcie nad Menem czwarte Zgromadzenie Synodalne. Jest to organ decyzyjny Drogi Synodalnej, procesu reform, jaki Kościół w Niemczech rozpoczął w 2019 roku, zgodnie z oficjalną narracją w odpowiedzi na kryzys zaufania wywołany nadużyciami seksualnymi. Właściwe powody podjęcia Drogi Synodalnej to raczej chęć zmiany nauki i praktyki Kościoła tak, by odpowiadała postulatom współczesnej niemieckiej teologii. Duża część wyrażanych na Drodze Synodalnej koncepcji nie jest bowiem nowa, ale jest powtarzaniem pomysłów wyrażanych przez tak zwanych progresywnych katolików od lat 60. XX wieku.

W Zgromadzeniu Synodalnym zasiadają zarówno biskupi jak i świeccy. Dla przyjęcia jakiegoś dokumentu potrzebna jest większość 2/3 głosów Zgromadzenia, a dodatkowo również większość 2/3 głosów samych biskupów. Według organizatorów Drogi Synodalnej jest to konieczne, bo bez tego drugiego punktu Stolica Apostolska mogłaby nazbyt łatwo krytykować Drogę Synodalną jako podważającą władzę biskupów. W obecnym ujęciu wszystkie przyjęte dokumenty mają tymczasem taką samą większość biskupów, jak gdyby przyjmowane były choćby na płaszczyźnie głosowań w Konferencji Episkopatu.

Podmiana etyki seksualnej odrzucona

Zgromadzenie Synodalne rozpoczęło się z perspektywy organizatorów poważną klęską. Głosowano nad tekstem fundamentalnym dotyczącym ludzkiej seksualności. Jego zasadnicza propozycja polegała na odrzuceniu dotychczasowej katolickiej etyki seksualnej i wprowadzenia na jej miejsce etyki proponowanej przez współczesną teologię, która czerpie z rewolucji 1968 roku. Dozwolone miałoby być w dziedzinie seksualności wszystko, na co zgadzają się oboje zaangażowani partnerzy, niezależnie od płci. Ponadto zmianie uległaby sama definicja płci, tak, by odpowiadać teorii gender. Być może dlatego dokument nie uzyskał wymaganej większości. Poparła go wprawdzie większość Zgromadzenia Synodalnego, ale do uzyskania większości 2/3 wśród biskupów zabrakło kilku głosów.

Odrzucenie tego dokumentu wywołało w Zgromadzeniu Synodalnym szok i protesty. Z perspektywy organizatorów było zaskakujące, bo część biskupów, która odrzuciła dokument, nie informowała wcześniej w żaden sposób o swoich zastrzeżeniach. Stąd spodziewano się, że tekst zostanie przyjęty. Nie został jednak i ostatecznie Droga Synodalna oficjalnie nie zaproponowała Kościołowi zmiany etyki seksualnej i nowej antropologii. Niewykluczone, że część biskupów głosując na „nie” kierowała się względem na Kościół powszechny; kilku hierarchów w wystąpieniach po głosowaniu podnosiła ten problem. Tutaj dużą rolę mogły odegrać krytyczne wobec Drogi Synodalnej listy otwarte abp. Stanisława Gądeckiego oraz Konferencji Episkopatu Skandynawii.

Zmiana odnośnie homoseksualizmu przyjęta

Kolejnego dnia sprawy potoczyły się zgodnie z planem organizatorów Zgromadzenia. Wymagana większość świeckich oraz biskupów poparła dokument, który proponuje Kościołowi powszechnemu zmianę nauczania dotyczącego homoseksualizmu. Chodzi o to, by uznać homoseksualizm za zupełnie naturalny, a w związku z tym zaakceptować w Kościele związki jednopłciowe – oraz aktywność seksualną w ramach takich związków. Dokument Drogi Synodalnej proponuje papieżowi zmianę kilku punktów Katechizmu Kościoła Katolickiego tak, by dawał on wyraz temu odmiennemu podejściu.

Przyjęto również dokument proponujący zmianę kodeksu pracy w Kościele, tak, by homo- czy transseksualizm oraz rozwody nie mogły być już podstawą do wypowiedzenia w instytucjach katolickich.

Rola kobiet. Co ze święceniami?

Zgromadzenie Synodalne przyjęło również dokument dotyczący roli kobiet. Zasugerowano w nim, że Kościół mógłby zastanowić się ponownie nad dopuszczeniem kobiet do posługi urzędowej. Chodziłoby o refleksję nad Ordinatio sacerdotalis św. Jana Pawła II, w którym to liście apostolskim papież wykluczył możliwość udzielania kobietom sakramentu święceń. Według niemieckich biskupów, którzy poparli ten dokument, szansa na wprowadzenie w Kościele powszechnym kapłaństwa kobiet jest dość niewielka. Uważają jednak, że są duże możliwości odnośnie diakonatu. Ten kierunek wspierają nawet niektórzy niemieccy biskupi, którzy odrzucają większość postulatów Drogi Synodalnej. Uważają oni, idąc w tym zresztą za Benedyktem XVI, że Kościół nie rozstrzygnął nigdy ostatecznie, czy kobiety mogą być wyświęcane na diakonisy czy też nie – i należałoby teraz takiego rozstrzygnięcia dokonać. Ponadto zgodnie z dokumentem kobiety mogłyby nawet bez żadnych święceń otrzymywać w Kościele nowe funkcje i posługi. Chodziłoby na przykład o kierowanie parafiami, głoszenie kazań, udzielanie chrztów, prowadzenie pogrzebów czy asystowanie przy zawieraniu sakramentu małżeństwa.

Rada Synodalna. Nowa forma zarządzania Kościołem

Ostatni z przyjętych dokumentów powołuje do życia Radę Synodalną. Docelowo ma to być nowy organ zarządzania Kościołem katolickim w Niemczech. Będzie składał się z 27 biskupów, 27 świeckich z Centralnego Komitetu Niemieckich Katolików oraz z 10 osób, które wybiorą wspólnie biskupi i świeccy. Rada Synodalna będzie podejmować decyzje dotyczące najrozmaitszych spraw Kościoła. Co istotne, jej decyzje nie będą dla biskupów wiążące: każdy z ordynariuszy będzie nadal samodzielnie decydować, czy wcielać w życie daną uchwałę Rady Synodalnej, czy też nie. Póki co nie jest znana relacja, jaką ma mieć Rada Synodalna do Konferencji Episkopatu. Sprawa jest o tyle drażliwa, że w czerwcu tego roku Stolica Apostolska opublikowała krótką notkę, w której zabraniała Kościołowi w Niemczech powoływania nowych organów decyzyjnych. Niemieccy biskupi wskazują jednak, że z racji na brak wiążącej mocy decyzji planowanej Rady Synodalnej nie ma tak naprawdę mowy o w ścisłym tego słowa znaczeniu nowym organie decyzyjnym. Rada zatem prawdopodobnie powstanie, przy czym będzie to musiało zostać wypracowane w ścisłym dialogu z Rzymem.

Znaczenie dla Niemiec

Czwarte Zgromadzenie Synodalne ma dla samego Kościoła katolickiego w Niemczech duże znaczenie. Część biskupów będzie teraz wdrażać w życie postulaty zawarte w dokumentach Drogi Synodalnej. Nie wszystkie, oczywiście: Niemcy nie będą samodzielnie próbowali wyświęcać kobiet na diakonisy czy księży ani nie wydadzą własnego katechizmu, gdzie wprowadziliby zmiany odnośnie homoseksualizmu. Mniej spektakularne zmiany będą jednak wprowadzane, choćby takie, jak nowe podejście do par jednopłciowych czy nowe funkcje dla kobiet. Wprowadzanie takich zmian zapowiedzieli już między innymi kardynał Reinhard Marx, inicjator Drogi Synodalnej, oraz jej aktualny kierownik, bp Georg Bätzing, przewodniczący Konferencji Episkopatu.

Znaczenie dla świata

Bp Georg Bätzing zapowiedział, że dokumenty Drogi Synodalnej zostaną przekazane papieżowi podczas wizyty ad limina niemieckich biskupów w Rzymie w listopadzie tego roku. Papież otrzyma również dokument dotyczący seksualności, ten, który został odrzucony przez część biskupów. Niemcy mają nadzieję, że Ojciec Święty wypowie się pozytywnie choćby o części postulatów, niektóre z nich być może wdrażając w życie, a na temat innych inicjując dyskusję. Dokumenty Drogi Synodalnej będą też niewątpliwie częścią dyskusji synodalnej w ramach trwającego światowego Synodu o Synodalności. Obecnie trwa jego faza kontynentalna. Postulaty Niemców dotyczące nowego podejścia do homoseksualistów oraz nowej roli kobiet mają bardzo duże poparcie w wielu krajach Europy, stąd jest więcej niż prawdopodobne, że będą szeroko dyskutowane podczas tej fazy i ostatecznie mogą w jakiejś formie trafić do Watykanu jako wnioski synodalne z Europy.

Znaczenie dla Polski

W Kościele katolickim w Polsce nie ma debaty na tematy poruszane w Niemczech na Drodze Synodalnej. Jednak część z nich dotyczy nas bardzo żywotnie. Jest to prawdziwe przede wszystkim w odniesieniu do zagadnień, jakie zostaną poruszone dopiero na kolejnym jeszcze Zgromadzeniu Synodalnym, w marcu 2023 roku. Wówczas Niemcy będą zastanawiać się między innymi nad przyszłością kapłaństwa. Biorąc pod uwagę bardzo poważny kryzys rozumienia i przeżywania kapłaństwa w Polsce, którego wyrazem jest dramatyczny spadek liczby powołań, również nas czeka na ten temat dyskusja. W związku z nią istotna będzie również debata na temat roli kobiet w Kościele. Jest to nieuniknione, bo w ciągu najbliższych kilkunastu lat księży w Polsce zacznie bardzo poważnie brakować. Istnieje poważne ryzyko, że w ramach konsolidujących się także w Kościele struktur europejskich będziemy wystawieni na duży nacisk, by przyjmować wzorce wypracowane u naszych zachodnich sąsiadów, zwłaszcza jeżeli otrzymają one szerszą aprobatę w ramach kontynentalnej fazy Synodu o Synodalności i związaną z tym sankcję Stolicy Apostolskiej. Wówczas może się okazać, że wiele rozwiązań wprowadzanych w Niemczech niepostrzeżenie zostanie wdrożonych w życie także w Polsce, tak zresztą jak to się już dzieje, zwłaszcza w przestrzeni liturgicznej.  

Paweł Chmielewski

 

Droga Synodalna za homo-herezją. Zaproponuje papieżowi zmianę Katechizmu

#droga synodalna #homoseksualizm #Kościół w Niemczech #LGBT #Niemcy

Droga Synodalna przyjęła dokument, który poleca papieżowi Franciszkowi rozważyć zmianę nauczania Kościoła katolickiego na temat homoseksualizmu.

W czwartek niemiecka Droga Synodalna odrzuciła dokument, który proponował całkowitą zmianę etyki seksualnej, od homoseksualizmu, przez antykoncepcję po kwestie genderyzmu. Poparła go wprawdzie większość świeckich i biskupów, ale zabrakło głosów kilku kluczowych hierarchów (wymagana była zgoda 2/3 członków episkopatu).

Mniejsze kontrowersje wzbudził głosowany dzisiaj tekst, który proponuje papieżowi wprowadzenie w Kościele katolickim nowej oceny homoseksualizmu. Zgodnie z treścią dokumentu pociąg do tej samej płci miałby zostać uznany za normalną orientację seksualną; akceptowane miałyby być również akty homoseksualne.

Dokument proponuje konkretnie wprowadzenie kilku zmian w Katechizmie Kościoła Katolickiego. Przyjęcie go nie oznacza przy tym, że w Niemczech zostaną wprowadzone jakiekolwiek reformy w tym zakresie; chodzi o dyskusję na szczeblu Kościoła powszechnego. Apel o pełną akceptację homoseksualizmu przez Kościół został poparty przez 92 proc. członków Zgromadzenia Synodalnego, w tym przez 83 proc. głosujących biskupów.

Propozycja Drogi Synodalnej ma poparcie kardynała Jean-Claude Hollericha, relatora generalnego Synodu o Synodalności. Purpurat mówił kilka razy, że na globalnym Synodzie może zostać zadekretowana zmiana Katechizmu tak, jak proponują to Niemcy.

Źródło: kirche-und-leben.de

Pach, Pch24

 

8 września 2022

Zwrot akcji w Niemczech? Zgromadzenie Drogi synodalnej odrzuciło projekt liberalizacji nauczania moralnego

#droga synodalna #homoseksualizm #nauczanie Kościoła #Niemcy

(Bp Georg Bätzing i kardynał Reinhard Marx, protagoniści Drogi Synodalnej. Fot. dbk.de / KNA / Oppitz)

Przestawiony na forum czwartego zgromadzenia generalnego Drogi synodalnej we Frankfurcie nad Menem tekst postulujący liberalizację nauczania Kościoła odnośnie seksualności nie uzyskał wymaganej większości 2/3 głosów biskupów i został odrzucony.

33 z 57 niemieckich biskupów głosowało za przyjęciem oświadczenia, 21 było przeciw, a 3 wstrzymało się od głosu. Do ostatecznego zatwierdzenia oświadczeń drogi synodalnej wymagana jest większość dwóch trzecich głosujących biskupów.

Oświadczenie dotyczące etyki seksualnej, nad którym debatowano w czwartek, wzywało do akceptacji antykoncepcji, aktów homoseksualnych i masturbacji oraz do zezwolenia na błogosławienie związków osób tej samej płci.

Bp Georg Bätzing, przewodniczący Niemieckiej Konferencji Biskupów, powiedział zgromadzeniu, że głosowanie było wielkim rozczarowaniem, które stworzyło „atmosferę kryzysową” na spotkaniu, ale wezwał wszystkich obecnych do zaakceptowania jego wyniku.

Bp Stefan Oster z Passau skrytykował brak związku niektórych treści tekstu z chrześcijańskim obrazem człowieka, natomiast Federacja Rodzin Katolickich z zadowoleniem przyjęła fakt, że małżeństwa chrześcijańskie mogą znaleźć w tym tekście dobre odzwierciedlenie. Dla kard. Reinharda Marxa z Monachium kierunek tekstu był właściwy.

Natomiast biskup pomocniczy Kolonii Dominik Schwaderlapp dostrzegł w tekście zerwanie z nauką Kościoła, do głoszenia której czuł się, jak wyznał, zobowiązany i którą obiecał zachować podczas święceń. W związku z tym nie mógł wyrazić zgody na powstanie tego dokumentu.

Annette Florczak z Maria 1.0, organizacji, która stara się wspierać tradycyjną doktrynę katolicką, nazwała odrzucenie oświadczenia „bardzo pożądanym znakiem rozsądku pośród skądinąd niewyobrażalnych debat i głosowań”.

Na wcześniejszych spotkaniach zdecydowana większość całej drogi synodalnej zaaprobowała projekty oświadczeń wzywających do błogosławienia związków osób tej samej płci, zniesienia wymogu celibatu dla księży oraz wyświęcania kobiet na duchownych – wszystkie te tematy znalazły się w programie obecnej sesji, która kończy się w sobotę.

Zgromadzenie generalne Drogi synodalnej rozważy również przyznanie świeckim większej władzy w zarządzaniu Kościołem poprzez krajowy organ, którego kompetencje nie zostały jeszcze określone.

– To, nad czym będziemy debatować podczas nadchodzących sesji, poprowadzi naszą wspólnotę do nowego rozdziału katolicyzmu w Niemczech – powiedział biskup Bätzing na początku czwartkowego spotkania.

Papież Franciszek przestrzegł niemieckich katolików w 2019 roku, aby nie zbaczali zbyt daleko, ostrzegając, że „za każdym razem, gdy wspólnota kościelna próbowała wyjść ze swoich problemów sama, polegając wyłącznie na własnych siłach, metodach i inteligencji, kończyło się to pomnażaniem i pielęgnowaniem zła, które chciała pokonać”. Wielu kardynałów i biskupów z całego świata publicznie wyraziło zaniepokojenie postulatami niemieckiej drogi synodalnej.

W lipcu tego roku Stolica Apostolska wydała oświadczenie, że Droga synodalna w Niemczech nie ma mocy zobowiązującej biskupów i wiernych do przyjęcia nowych sposobów rządzenia oraz nowych podejść do doktryny i moralności.

Źródło: KAI

Klęska rewolucji. Abp Gądecki zatrzymał Niemców? || NA STRAŻY [przegląd ...

KRYZYS KOŚCIOŁA i GNIEW BOGA! Maryja uratuje nasze dusze? || Program Fat...

 

O. Strumiłowski: Maryja przychodzi nam z pomocą w czasie trudnym dla Kościoła

#akita #czasy ostateczne #fatima #Kosciół #kryzys w Kościele #maryja #Matka Boża #o. Jan Strumiłowski #objawienia maryjne

(fot. flickr.com/ Our Lady of Fatima International Pilgr)

– Kryzys jest normalnym stanem w Kościele, wynika z pewnej sprzeczności pomiędzy nim a światem. Ta sprzeczność nie jest przypadłościowa, to nie coś przygodnego. Konflikt pomiędzy duchem świata a duchem Kościoła jest nieunikniony – podkreślał o. Jan Strumiłowski w rozmowie z PCh24TV.

Jak zauważył zakonnik, w dzisiejszym Kościele świadomość tego kryzysu na ogół bywa spychana na bok i zastępowana „nieumiarkowanym dialogiem”. Ludzie Kościoła dążą nie do skonfrontowania się z przeciwnym Bogu duchem świata, ale pojednania z nim. – To jest chyba najgłębsze źródło współczesnego kryzysu. Zawsze różne prądy kulturowe czy intelektualne uderzały w nauczanie Kościoła, były mu przeciwne (…), natomiast fakt że sami chrześcijanie chcą tak ułagodzić Ewangelię by ona przestała być znakiem sprzeciwu, lecz stała się wyłącznie „w ustach świata słodka jak miód”, to jest początek zakłamywania prawdy. Jeżeli chcemy się pojednać za wszelką cenę, to pierwszą ofiarą zawsze będzie prawda – wskazał o. Strumiłowski.

Jak zauważył rozmówca red. Marcina Austyna, na różne nieprawidłowości dotykające doczesną sferę Kościoła i jego ludzi wskazuje się od bardzo dawna.

–  W dominującej części tych, którzy chcą uzdrowić Kościół czy go naprawić, są jego przeciwnicy. Natomiast my ich diagnozy przyjmujemy za dobrą monetę. Stąd też starałem się przedstawić [w swej książce] właściwą diagnozę ze strony osoby miłującej Kościół – zastrzegł cysters.

Pomocą w dobrym rozeznaniu istoty współczesnego kryzysu w Kościele mogą stać się uznane przez Stolicę Apostolską objawienia Matki Bożej. – Gdy wczytamy się w różne zatwierdzone przez Kościół objawienia prywatne, to rzeczywiście, jest w nich obecna przestroga. Pokazuje ona, choć nie zawsze wprost, na czym ten kryzys mógłby polegać – zauważył gość PCh24TV. Jak dodał, Matka Boże troszczy się o nas dlatego, że jest Matką. Tymczasem dominuje teraz wykrzywione postrzeganie miłości rozumianej fałszywie jako pobłażliwość, przymykanie oczu, niewytykanie błędów, dbanie przede wszystkim o to, by w kontakcie z nami druga osoba nie czuła się niekomfortowo. Tymczasem prawdziwa miłość nie cofa się niekiedy przed mówieniem trudnej prawdy, napomnieniem.

– Jeżeli ktoś doświadczył w życiu prawdziwej miłości macierzyńskiej czy ojcowskiej to wie, że jej cennym wyrazem jest to gdy ktoś nas próbował zawrócić ze złej drogi, kiedy kształtował nas ku dobru. Matka Boża niewątpliwie troszczy się o Kościół. Nawet gdyby nie było żadnych objawień, to z samego dogmatu wiary wynikałoby to, że Maryja na pewno wstawia się za nami, na pewno o nas się troszczy – podkreślił o. Strumiłowski.

W przekonaniu duchownego, fakt nasilenia się nadprzyrodzonych wydarzeń maryjnych w ostatnim wieku świadczy o tym, że dla naszej Najświętszej Matki jesteśmy ważni. Ona sama niepokoi się niebezpieczeństwem, które nam grozi w czasach ostatecznych.

– Rzeczywiście, idzie zagrożenie, idzie coś złego, ale ostrzegamy, ponieważ jeszcze możliwe jest wyjście z tej niewłaściwej ścieżki oraz błędów, w które wpada bardzo wielu. Stąd pełna miłości przestroga Matki Bożej – powiedział autor książki pt. „Zachwiana hierarchia”.

Chociaż nie jesteśmy zobowiązani by wierzyć w uznane przez Kościół objawienia, ojciec Strumiłowski przestrzega przed lekceważeniem nadzwyczajnych interwencji z Nieba. – Jeżeli Kościół angażuje swój autorytet stwierdzając, że któreś jest autentyczne, to jest znaczące. zupełna obojętność na takie orzeczenie Kościoła jest jakimś brakiem, jakąś niekonsekwencją w wierze – zaznaczył.

 

Źródło: PCh24TV

Serwis YouTube zablokował nam możliwość przesyłania filmów, publikowania postów i transmitowania na żywo przez tydzień. Zapraszamy na naszą platformę PCh24TV.

NIE PRZESTAJEMY NADAWAĆ – ZAPRASZAMY NA NASZĄ PLATFORMĘ – zapisz adres: PCh24.tv