NOWENNA DO MATKI BOŻEJ FATIMSKIEJ
(od 4 maja do 12 maja)
Dzień SZÓSTY – 9 maja
13 września 1917r. Matka Boża objawiła się dzieciom poraz piąty.
Jak poprzednio, seria zjawisk
atmosferycznych dostrzeżona została przez zgromadzonych tam ludzi w
liczbie około 15-20 tysięcy osób (a może i więcej): nagłe ochłodzenie
atmosfery, zblednięcie słońca do tego stopnia, że można było widzieć
gwiazdy, oraz rodzaj deszczu jakby płatków kwiatów czy śniegu, które
znikały przed dotknięciem ziemi. Tym razem pojawiła się na horyzoncie
świetlista kula, która powoli i majestatycznie zaczęła się przesuwać ze
wschodu na zachód, a przy końcu objawienia z powrotem. Dzieci ujrzały,
jak zwykle, błysk światła i bezpośrednio po nim Matkę Bożą nad drzewem.
MATKA
BOŻA: „Odmawiajcie w dalszym ciągu Różaniec, aby uprosić koniec wojny. W
październiku ukaże się również Pan Jezus, Matka Boża pod wezwaniem
Bolesnej i Karmelitańskiej oraz św. Józef z Dzieciątkiem Jezus, aby
pobłogosławić świat. Bóg jest zadowolony z waszych umartwień, ale nie
musicie spać ze sznurami.
Noście je tylko w dzień”.
ŁUCJA: „Proszono mnie, abym poprosiła Panią o wiele rzeczy; uzdrowienie kilku chorych, uzdrowienie głuchoniemego”.
MATKA BOŻA: „Tak, niektórych uzdrowię, innych nie. W październiku
uczynię cud, aby wszyscy uwierzyli”.
„I zaczynając się wznosić, zniknęła jak zwykle”
(źródło: Antonio Borelli – „Fatima – orędzie tragedii, czy nadziei?”)
Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo,
Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu,
jak była na początku teraz zawsze i na wieki wieków Amen.
Matko Boża Fatimska, módl się za nami. Amen
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz