Z „Dzienniczka” św.Faustyny Kowalskiej:
„Powiedz zbolałej ludzkości, niech się przytuli do Miłosiernego Serca Mojego, a Ja ich napełnię Pokojem.
Powiedz, córko Moja, że Jestem Miłością i Miłosierdziem samym. Kiedy dusza zbliża się do Mnie z ufnością, napełniam ją takim ogromem Łaski, że sama w sobie tej Łaski pomieścić nie może, ale promieniuje na inne dusze.(Dz.1074)
Nie chcę karać zbolałej ludzkości, ale pragnę ją uleczyć, przytulając ją do Swego Miłosiernego Serca. Kar używam, kiedy Mnie sami zmuszają do tego; Ręka Moja niechętnie bierze za miecz sprawiedliwości; przed Dniem Sprawiedliwości posyłam Dzień Miłosierdzia.„(Dz.1588)
„O Boże Wielkiego Miłosierdzia, Dobroci Nieskończona, oto dziś cała ludzkość woła z otchłani nędzy swojej do Miłosierdzia Twego, do Litości Twojej, o Boże; a woła potężnym swym głosem nędzy.
Boże Łaskawy, nie odrzucaj modlitwy wygnańców tej ziemi.
O Panie, Dobroci niepojęta, który znasz na wskroś nędzę naszą i wiesz, że o własnych siłach wznieść się do Ciebie nie jesteśmy w stanie – przeto Cię błagamy, uprzedzaj nas Łaską Swoją i pomnażaj w nas nieustannie Miłosierdzie Swoje, abyśmy wiernie pełnili Wolę Twoją Świętą w życiu całym i w śmierci godzinie. Niech nas osłania Wszechmoc Miłosierdzia Twego przed pociskami nieprzyjaciół naszego zbawienia, abyśmy z ufnością, jak dzieci Twoje, czekali na przyjście Twoje ostateczne, który to dzień Tobie jest tylko wiadomy. I spodziewamy się, że otrzymamy wszystko, co nam jest obiecane przez Jezusa, pomimo całej nędzy naszej, bo Jezus jest ufnością naszą, przez Jego Miłosierne Serce przechodzimy jak przez otwartą bramę do Nieba.”(Dz.1570)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz