Odmawiajcie gorliwie różaniec

 

Gietrzwałd, niewielka miejscowość w północnej części Polski, którą każdego roku odwiedza około miliona wiernych z Polski i spoza jej granic, stał się znany dzięki objawieniom Matki Bożej, które miały miejsce w 1877 r.

Koniec XIX w. był niełatwy dla Kościoła katolickiego w zaborze pruskim. Wiele parafii było pozbawionych kapłanów, a duchowni nie mogli otaczać troską duszpasterską wiernych w opustoszałych parafiach. W tym trudnym czasie 27 czerwca 1877 r. rozpoczęły się objawienia Matki Bożej na Warmii, w Gietrzwałdzie, które trwały do 16 września.

Blask zstępujący z nieba

Trzynastoletnia Justyna Szafryńska przygotowywała się wówczas do Pierwszej Komunii świętej. Gdy po zdanym egzaminie u proboszcza gietrzwałdzkiej parafii, ks. Augustyna Weichsla, wybiegła z niewielkiego kościoła parafialnego, usłyszała dzwony bijące na Anioł Pański. Tutejszym zwyczajem stanęła, by się pomodlić. W czasie modlitwy zobaczyła na klonie przed kościołem „niezwykłą jasność, a w niej biało ubraną postać, z długimi włosami opadającymi na ramiona, siedzącą na złocistym tronie, udekorowanym perłami. Po chwili zauważyła jasny blask zstępujący z nieba i anioła ze złotymi skrzydłami, w białej szacie złotem przetykanej, z białym wieńcem na głowie, który złożył niski ukłon postaci siedzącej na tronie”. Tak zakończyło się pierwsze objawienie.

Następnego dnia łaskę widzenia Matki Bożej otrzymała Barbara Samulowska. Objawień było 160. Wieść o nich szybko rozniosła się po okolicy. Z czasem do Gietrzwałdu zaczęło przybywać coraz więcej pielgrzymów.

30 czerwca na prośbę księdza proboszcza Justyna Szafryńska zapytała Matkę Bożą: „Czego żądasz, Matko Boża?”. Usłyszała odpowiedź: „Życzę sobie, abyście codziennie ­odmawiali różaniec”. Następnego dnia Justynka zapytała Piękną Panią: „Kto Ty jesteś?”. Usłyszała odpowiedź: „Jestem Najświętsza Panna Maryja Niepokalanie Poczęta”. Każdego dnia objawienia rozpoczynały się wieczorem w czasie odmawiania różańca.

Uzdrowienie chorych

Maryja prosiła, by przybywający do Gietrzwałdu chorzy ­trwali na modlitwie różańcowej, a będą otrzymywali wiele łask. Pielgrzymi zawiesili płótno na klonie, aby chorzy mogli go dotykać. Taki zwyczaj panował w wielu miejscach świętych. Kiedy dziewczęta poprosiły Maryję o pobłogosławienie płótna, usłyszały następujące polecenie: „Płótno powinno leżeć na ziemi”. Następnego dnia Maryja prosiła przez wizjonerki: „Powinien tu być postawiony krzyż murowany z figurą Niepokalanego Poczęcia, a u jej stóp powinno być położone płótno dla uzdrowienia chorych”.

Podczas objawień 13 sierpnia pielgrzymi z Ornety przez wizjonerki prosili Maryję o uzdrowienie. Matka Boża odpowiedziała: „Będą zdrowi, jeżeli będą się modlić i nie będą pić wódki”. Sanktuarium gietrzwałdzkie stało się miejscem zanoszenia błagalnej modlitwy o uwolnienie od różnego rodzaju ludzkich słabości, m.in. skłonności do alkoholu, narkotyków, pornografii, hazardu. Jan Paweł II na spotkaniu w Rzymie mówił do anonimowych alkoholików, że miejscem ich dziękczynienia za trzeźwość ma być Gietrzwałd.

Maryja odbiera cześć w Gietrzwałdzie

20 sierpnia rozpoczął się rok szkolny, wówczas Justyna zapytała Maryję: „Czy mają z rana przychodzić na różaniec, przed Mszą świętą”. Maryja odpowiedziała: „Najpierw wysłuchać Mszę świętą, a potem odmówić różaniec, ponieważ tamta jest ważniejsza od tego”.

8 września Maryja zwróciła się do dziewczynek: „Nie smućcie się, bo Ja będę zawsze przy was”. Tego dnia Maryja pobłogosławiła źródełko pod lasem. Do źródełka udały się tylko wizjonerki, kapłani i kilkanaście osób świeckich, odmówiono Anioł Pański i Litanię loretańską, w czasie której dziewczęta miały widzenie.

16 września 1877 r. poświęcono i intronizowano figurę Niepokalanej Dziewicy. W trakcie odmawiania różańca po raz ostatni dziewczętom objawiła się Matka Boża, która w ostatnich słowach prosiła: „Odmawiajcie gorliwie różaniec”.

Do Gietrzwałdu ­przybywali pątnicy z całej Europy, by pokłonić się Maryi i wypraszać łaski dla siebie i swoich bliskich. Wielu odzyskało zdrowie. Tak jest do dziś. Od zakończenia II wojny światowej ruch pielgrzymkowy z każdym dziesięcioleciem wzrastał. Matka Boża przez cały czas odbiera tu cześć. Ważnym wydarzeniem dla dziejów sanktuarium w okresie powojennym była koronacja obrazu Matki Bożej 10 września 1967 r. i nadanie kościołowi gietrzwałdzkiemu przez papieża Pawła VI tytułu bazyliki mniejszej.

  ks. Krzysztof Bielawny

Artykuł pochodzi z Miesięcznika Różaniec – CZERWIEC 2017 r.