14 sierpnia - Wigilia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
14 sierpnia - Wigilia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
14 sierpnia - Wigilia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
(...)
Matka Boska (opowiadają wiarogodni dawni pisarze) przeżyła chwałę
Boskiego Syna czternaście czy piętnaście lat; potem nadeszła chwila,
gdzie Jej wolno się było z Nim połączyć. Nie umarła z choroby,
lecz strawiona żarem gorącej miłości Boga, która płonęła w Jej sercu, a
skończyła w tym samym domu i w tej samej komnacie, w której ustanowiono
Przenajświętszy Sakrament Ołtarza.
Krótko przed Jej śmiercią Duch Boży zgromadził wszystkich Apostołów prócz Tomasza w Jerozolimie. Gdy
Najświętsza Dziewica skonała (a krótko przed Jej śmiercią stanął Bóg z
świętymi Aniołami przy Jej łożu i oddał Jej duszę Michałowi
Archaniołowi), Apostołowie i wielka ilość wiernych z zapalonemi świecami
odprowadzili święte zwłoki do grobu. Spuszczono
tedy ciało do nowego grobu w Getsemanie. Tam zabawili Apostołowie trzy
dni, odmawiając modlitwy i śpiewając Psalmy na Jej cześć. Wtórował im śpiew Aniołów, który rozkoszą napawał zdumionych słuchaczów.
Trzeciego
dnia przybył nareszcie i Tomasz Apostoł do Jerozolimy i wyraził
życzenie oglądania jeszcze raz świętego oblicza Błogosławionej Dziewicy.
Przychylono się do żądania jego, ale gdy odwalono kamień, zwłok w grobie nie było lubo nikt z Apostołów od grobowca nie był odszedł.
Stąd domyślano się, że Aniołowie ciało święte do Nieba unieśli i że
śpiew ich towarzyszył Wniebowzięciu tej niezrównanej Dziewicy, która,
począwszy bez zmazy, nie mogła też ulec zepsuciu.
Słusznie
przeto i sprawiedliwie można było zastosować do Niej słowa Dawida:
„Powstań, Pani i idź na spoczynek Ty, i arka świętości Twojej.“ (Ps. 15, 10). Na pamiątkę tego wywyższenia Maryi obchodzi Kościół Boży corocznie dnia 15 sierpnia Święto „Wniebowzięcia Matki Boskiej (...)
Za: Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dnie roku (1910)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz